Artykuł

Jak doszło do utworzenia Partii

Na rocznicę urodzin Włodzimierza Lenina (ur. 22 kwietnia 1870 w Symbirsku, zm. 21 stycznia 1924 w Gorkach) postanowiłem zarysować drogę do utworzenia pierwszej partii marksistowskiej w Rosji. Jedną z największych ról odegrał Włodzimierz Lenin, wybitny przywódca, rewolucjonista i teoretyk.

Pierwszą rosyjską organizacją marksistowską było Wyzwolenie Pracy. Założona została w 1883 r. na emigracji w Szwajcarii przez Gierogija Plechanowa, który został zmuszony wyjechać z Rosji ze względu na prześladowania przez rząd carski za działalność rewolucyjną. Plechanow przed wyjazdem był narodnikiem, jest to nurt rewolucyjny, ale był sprzeczny z marksizmem. Na emigracji zapoznał się z pracami Marksa i został marksistą.

Grupa Wyzwolenie Pracy przyczyniła się w sposób znaczny do rozprzestrzenienia marksizmu na terenie Rosji. Dokonali tłumaczenia na rosyjski dzieł Marksa w tym m. in.: “Manifest Komunistyczny”, “Praca najemna i kapitał”. Przetłumaczone teksty były przesyłane do Rosji, gdzie były potajemnie rozpowszechniane. Członkowie organizacji pisali również własne prace, gdzie objaśniali teorie socjalizmu naukowego.

Z pracami przez nich tłumaczonymi zapoznawał się Włodzimierz Lenin. Był on pod wpływami swojego brata, narodnika, który został skazany na śmierć, za przygotowania do zamachu na cara. Sam Lenin swoje pierwsze kroki skierował więc do organizacji narodnickich, jednak zapoznając się z pracami które napływały do Rosji, zrozumiał nieadekwatność tej ideologii.

Zainspirowany udał się do Szwajcarii aby spotkać się tamtejszymi marksistami z Wyzwolenia Pracy, gdzie zapoznał się ze szczegółami ich działalności. Odniósł pozytywne wrażenie i podjął z nimi współpracę. Udał się również do Francji gdzie spotkał się z Paulem Lafargue, zięciem Marksa, który m. in. zajmował się badaniem kwestii Komuny Paryskiej. Lenin wracając do Rosji, zabrał ze sobą literaturę marksistowską do rozprowadzenia. Był w tym czasie śledzony przez policję carską z czego zdawał sobie sprawę. Jednak to tylko dodawało mu siły widząc, że klasowe państwo rosyjskie traktuje jego działalność jako poważne zagrożenie dla panującego systemu wyzysku. W tym czasie wraz z 40 innymi osobami rozpoczął redagowanie pisma “Sprawa Robotnicza”, został jednak aresztowany w 1885r. wraz z innymi, w nocy przed wydaniem pierwszego numeru.

Zanim doszło do procesu przebywał przez rok w areszcie. Utrzymywał kontakt z współpracownikami poprzez przemycanie wiadomości, zajmował się również pisaniem, opracował “Projekt i wyjaśnienie programu partii socjaldemokratycznej“. Na procesie skazano go na 3 letnie zesłanie na Syberię.

Na zesłaniu spotkał tam innych rewolucjonistów. Obserwował działalność marksistów w innych krajach. Zajmował się tłumaczeniem tekstów oraz pisał własne prace. Podczas kilkudniowego pobytu na przepustce, udał się do Petersburga gdzie z jego inicjatywy został utworzony Związek Walki o Wyzwolenie Klasy Robotniczej. Jej działalność nadzorował będąc na Syberii. Był to zalążek pierwszej marksistowskiej partii – Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPRR). Działacze związku wkrótce również zostali aresztowani, ale ich miejsce zaczęli zastępować uświadomieni przez nich robotnicy. Puszczonej raz w ruch maszyny komunistycznej agitacji nie mogły zatrzymać żadne represje. Ziarno nowego świata zostało zasiane. Pozostało mu przebijać się czekając by zakiełkować i wyrosnąć w sprzyjających warunkach materialnych.

Po powrocie z Syberii nie mógł zamieszkać w Petersburgu, udał się więc do Pskowa. Zaczął organizowanie zbiórki w celu założenia gazety “Iskra”, mającej być oficjalnym organem prasowym radzącej się partii. Następnie wyjechał do Europy Zachodniej, gdzie też wydawana była gazeta, a następnie kolportowana nielegalnie na terenie Rosji. Kolportarz był możliwy dzięki silnym strukturom w kraju, zdolnym rozprowadzać nie raz z narażeniem swoich działaczy, materiały profesjonalnie wykonane za granicą.

Związek Walki o Wyzwolenie Klasy Robotniczej przerodził się wkrótce w partię, wraz z Bundem (Powszechny Żydowski Związek Robotniczy na Litwie, w Polsce i Rosji) oraz grupy ludzi zorganizowanych w okół Roboczaya Gazeta wydawanej w Kijowie, na Pierwszym Kongresie SDPRR w Mińsku w 1898r. Delegaci biorący w nim udział zostali aresztowani niedługo po jego zakończeniu.

Drugi Zjazd został zorganizowany za granicą, w Genewie w 1903r. Rok wcześniej Lenin opublikował swoją pracę “Co robić?”. Na zjeździe doszło do podziału wewnątrz partii na frakcję bolszewików – pod przywództwem W. Lenina, oraz mienszewików – pod przywództwem J. Martowa.

Tak wyglądała praca marksistów ponad wiek temu. Obecnie w 2019 roku znów jesteśmy na etapie wykuwania bazy teoretycznej a także podstawowych kanałów komunikacji wewnętrznej oraz zewnętrznej.

Dodaj komentarz

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Powiadom o