Artykuł

Partia obiektywnych interesów ludu

W związku ze zbliżającym się wielkimi krokami manifestem Odrodzenie-PPR postanowiłem zarysować podstawową kwestię i wyzwanie jakie stoi przed przyszłą partią. Jest to sprawa charakteru przyszłej partii. Ostatnie dekady lewicy pokazują że cierpi ona na zasadniczą chorobę – brak teorii. W przypadku polskim marazm ten odczuwamy, choć go nie widzimy z racji na marginalność lewicy jako takiej. Skalę problemu zaczniemy pojmować kiedy spojrzymy na kraje typu Portugalia gdzie właściwie trzy największe partie to socjalistyczna, kolejna socjalistyczna i komunistyczna. Mimo to rzeczywistość portugalska wygląda tak jak całej UE, inny świat nie nastąpił…

Powyższy marazm jest powszechny, wypada nam postawić pytanie: co stało się ze śmiałymi pomysłami XX wieku? Gdzie komuny ludowe, szum kołchozowych łanów? Gdzie urzędy planistyczne i szeroko dostępne materiały edukacyjne z zakresu ich funkcjonowania? Czytając manifesty, programy, statuty kolejnych partii komunistycznych zauważamy że słów-kluczy tam brakuje. Jest coś o nacjonalizacji, a nie ma nic o władzy radzieckiej, jest coś o zasiłkach, a nie ma o przymusie pracy. W skrócie, większość lewicy w Europie się spaliła i ożeniła z kapitalizmem.

Odrodzenie-PPR siłą rzeczy nie może być partią tego typu. Nie tylko dlatego że ta przestrzeń polityczna jest już zapełniona przez Razem, KPP(m) czy SLD, lecz dlatego że sama teoria którą staramy się uskuteczniać, charakter naszych polemik i przedmiot agitacji jest nie do pogodzenia z porządkiem kapitalistycznym. Można powiedzieć że naszą kulturową odrębność od tego co się pleni w Polsce ogłosiliśmy już dawno. Teraz przychodzi czas na odrębność polityczną.

Oczywistym jest że warunki powstania Odrodzenie-PPR będą specjalne, najpierw powstał organ informacyjny, teraz dopiero będą podjęte kroki pod tworzenie organizacji. Jest to doniosły krok na polskiej lewicy; najpierw położono fundamenty teoretyczne – oceniono historię, wskazano podziały klasowe i określono typy organizacyjne – w przyszłości ta praca będzie tylko pogłębiana. Oznacza to że przyszła partia powstaje na określonym fundamencie, a nie z doskoku w oparciu o woluntaryzm kilku osób. Oznacza to również, że Odrodzenie-PPR nie będzie partią konsumującą zastany pakiet kulturowy, opartą o jakieś kalki i przesądy. Każdy nasz zwolennik powstanie nie drogą odwołania się do wzorców, ale zostanie stworzony na nowo przez odrzucenie tresury której go poddano i dzięki samodzielnej edukacji socjalistycznej. Oczywiście od charakteru działaczy zależy czy powyższa specyfika się utrzyma; liczę że tak.

Partia powinna się oprzeć na następujących fundamentach:

Ekonomiczny fundament Odrodzenie-PPR stanowić powinna marksistowska ekonomia polityczna i jej rozwinięcie w postaci radzieckiej ekonomii politycznej czasów stalinowskich. Uznanie centralnie planowanej gospodarki opartej na prawie proporcjonalnego rozwoju i ciągłego wzrostu wydajności pracy za skuteczniejszą formę organizacji, która pozwala przezwyciężyć ograniczenia wzrostu tworzone przez kapitalizm. Będąc świadkiem stałego wzrostu w społeczeństwie analfabetyzmu ekonomicznego o nazwie wolnorynkokretynizm,Odrodzenie-PPR powinno dążyć do budowy instytutu socjalistycznej ekonomii politycznej.

Filozoficzny rdzeń Odrodzenie-PPR stanowić winien materializm dialektyczny. Uznanie istnienia obiektywnego świata, który podlega ciągłym dialektycznym przemianom takim jak: przemiany ilościowe powodują zmiany jakościowe, prawo negacji negacji, prawo sprzeczności. Należy występować przeciwko światopoglądowi idealistycznemu w każdej postaci. Odrodzenie-PPR stawiać powinno sobie na cel przywrócenie filozofii marksizmu-leninizmu jako prawomocnego kierunku w polskiej filozofii.

Historyczne zagadnienia Odrodzenie-PPR powinno rozpatrywać z pozycji materializmu historycznego zadając fundamentalne leninowskie pytanie: w interesie jakiej klasy? Odrodzenie-PPR jako wyrazicielka interesu mas pracujących powinna przedstawiać historię z perspektywy mas. To one tworzą historię. Jeżeli przemoc obala plutokratów i ustanawia władzę ludu – jest to zjawisko pozytywne. Jeśli przemoc umacnia plutokratów i gnębi lud – jest to zjawisko negatywne. Nie interesuje nas nihilizm moralny, który całą historię próbuje ujednolicić, a różne sprawy rozpatrywać z jednej zawieszonej w próżni perspektywy.

Kulturą wspieraną przez Odrodzenie-PPR powinien być oczywiście socrealizm. Uważam, że 30 lat kapitalizmu w pełni wykazało, że na polu kultury jest to cywilizacja śmierci. Powszechne pochwały nihilizmu, relatywizmu, przygodnego seksu, panowania mamony, przemocy w służbie plutokracji budzi najgłębsze pokłady obrzydzenia. Socrealizm – najbardziej pogardzany przez pato-elity 3 RP kierunek artystyczny – stanowi tego zaprzeczenie; socrealizm mówi co jest istotne w życiu: praca, godność, rygor, ojczyzna ludowa. W pełni podzielam wartości socrealizmu. Należy dążyć do odbudowy ruchu artystów socrealistów pod patronatem partii.

Umiejętne rozwijanie powyższych fundamentów przyczyniłoby się do stworzenia z Odrodzenie-PPR partii obiektywnych interesów ludu. Rozumiem przez to wyrwanie się z ekonomizmu i wskazanie właśnie możliwości istnienia innego świata do czego niezdolne są obecne partie socjal-zdrady i pato-komunizmu.

Już położyliśmy fundamenty pod takie przewartościowanie, pod stanie się partią innej cywilizacji wchodzące w bój ze światem burżuazji. Mam tu na myśli prace pokroju: O przymusie godności, która stanowi swojego rodzaju przewartościowanie w kwestii wolność-godność. Takich prac trzeba więcej i w każdym obszarze.

Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments