Artykuł

Walka światopoglądów

Historia jest obszarem nieustającej walki poglądów postępowych z reakcyjnymi.

W społeczeństwach, które dotychczas istniały ucisk klasowy wspierał reakcyjne ideologie i broniące ich pseudonauki. Przedstawiciele klas reakcyjnych otwarcie i przy pomocy całego aparatu przemocy występowali przeciwko nauce w obronie swoich interesów klasowych.

Starożytny materialista Anaksagoras pod zarzutem bezbożności został wypędzony z Aten. Dzieła innego materialisty i twórcy teorii atomistycznej Demokryta uległy całkowitemu zniszczeniu. Następca Demokryta, Epikur pragnąc uwolnić ludzi od wstecznictwa głosił kult nauki. W podzięce ojcowie kościoła wyklęli go i następnie kłamliwie przedstawiali jako siewcę rozpusty.

Kiedy chrześcijaństwo stało się religią państwową, księża i mnisi bezlitośnie niszczyli obiekty kultury antycznej. Tłum chrześcijańskich fanatyków zburzył świątynie Serapisa i zniszczył zbiory Biblioteki Aleksandryjskiej.

W późniejszych wiekach rozwinął się terror inkwizycji wobec postępowych myślicieli. W 1600 r. inkwizycja spaliła na stosie Giordana Bruna. W 1619 na mocy wyroku inkwizycji podano torturom i spaleniu Lucilia Vaniniego. Wielki naukowiec Galileusz został zmuszony do zrzeczenia się swoich poglądów.

W dobie oświecenia terror nie uległ zmianie. Wielki filozof Wolter był więziony w Bastylii. Również filozof-materialista Diderot był prześladowany.

W dobie kapitalizmu burżuazja podtrzymuje tradycje terroru wobec postępowych działaczy. Szczególnym celem ataków jest marksizm i jego filozofia – materializm dialektyczny i historyczny. Objawia się to tym, że co chwilę powstają kolejni burżuazyjni specjaliści od obalania marksizmu. Wszyscy oni z zasady bronią klas panujących i przedstawiają różne wariacje światopoglądu idealistycznego – nie jest to przypadkiem.

Podsumowując, oznacza to że na przestrzeni dziejów były doskonałe warunki do rozwojów systemów idealistycznych i nieludzkie warunki do rozwoju systemów materialistycznych. Idealizm tworzy więc liczną, wielowiekową tradycję, złożoną z sumiennie rozbudowywanych, skomplikowanych systemów filozoficznych. Materializm zaś zawsze pozostawał w skarleniu i fragmentaryczności. Filozofia marksistowska stanowi najprawdopodobniej jedyną rozbudowaną i kompletną szkołę myśli filozoficznej opartą na materializmie.

Podstawowym podziałem w filozofii jest rozdział na materializm i idealizm.

Punktem wyjścia materializmu jest założenie, że świat istnieje niezależnie od świadomości tzn. że lasy, góry, ciała niebieskie istnieją obiektywnie. Świadomość pozostaje zaś osadzona w materii, myśli są cechą wynikającą z materii. Oznacza to wyrugowanie wszelkiego spirytualizmu – nie ma zjawisk nadprzyrodzonych, nadnaturalnych. Materia w rozumieniu marksistowskim jest rozumiana możliwie najszerzej, oznaczając w skrócie to co istnieje obiektywnie. Jak to pisał Lenin: Materia jest obiektywną realnością daną nam we wrażeniu.

Oznacza to że materializm marksistowski nie zajmuje się materią statyczną, zawieszoną i wieczną w swojej konkretnej formie. Dlatego też dotychczasowe próby obalenia materializmu się nie powiodły. Przykładowo na początku XX wieku badania nad radioaktywnością zrewidowały dotychczasowe teorie budowy materii. Na tle rozszczepienia atomów niektórzy idealiści głosili że materia może zniknąć, a więc że materializm został obalony. Oczywiście taki pogląd był błędny.

Z drugiej strony pozostaje idealizm. Mówi on, że świadomość jest przed materią. Że świat jest wtórny wobec myśli. Idealiści stoją na stanowisku, że myśli bądź duch tworzą przyrodę. Idealizm jest zawsze połączony w taki czy inny sposób z religią. Poglądy idealistyczne próbują obiektywny świat przykryć najróżniejszymi wytworami intelektualnymi. Szczytową formą myśli idealistycznej są wszelkiej maści hasła typu świat to słowa.

Otóż z pozycji materialistycznych oznajmiamy, świat to świat, a słowa go tylko opisują i to często niedokładnie; wiele słów przez nas stosowanych nie posiada nawet sensownej definicji, więc jak świat mógłby zamykać się w słowach skoro to co obserwujemy nie posiada nawet swoich dokładnych nazw?

Oczywiste jest że większość ludzi pozostaje nieuświadomionymi materialistami. Nie sposób żyć samymi ideami, pojęciami, żywić się wrażeniami i fantazją. Gdybyśmy wszyscy przyjęli założenia idealistyczne, ludzkość dawno wymarłaby z głodu. Pomysłami i zmysłami nie da się najeść. Również sami idealiści nie pozostają wierni własnym poglądom i mieszają idealistyczne doktryny z żywiołowym, nieuświadomionym materializmem.

Rozbudowane systemy idealistyczne od zawsze stanowią element ideologicznego panowania klas eksploratorskich nad masami pracującymi. Idealistyczny frazes jest narzędziem neutralizacji potencjalnego buntu i wyjaśnieniem dlaczego musi być tak jak jest.

Co z tego wnika?

To co zostało powyżej wskazane znajduje swoje doniosłe znaczenie w praktycznej działalności. Nie raz i nie dwa zastanawiałem się nad przyczyną tak zaciekłej walki z nami ze strony czy to przedstawicieli lewicy, czy prawicy. Teraz już wiemy skąd ta agresja wobec nas. Nie jest to nienawiść na tle historii, na tle polityki bieżącej – jest to nienawiść na tle światopoglądowym.

Idealiści z lewa i prawa zrywają się z nienawiścią wobec nas, bo nienawidzą życia, a filozofia materialistyczna jest siłą rzeczy filozofią wzywającą do twórczego przeobrażenia świata. Idealiści zamiast tego chcą zastąpić obiektywną rzeczywistość swoimi ideami. Chcą życie zastąpić rzeczywistość „oczekiwaniem na życie pozagrobowe” (fideizm), chcą świat zastąpić „słowami” (pozytywiści) itd., wezwanie do materializmu jest dla nich wyrwaniem ze strefy komfortu, a tego drobnomieszczańska psychika nie jest w stanie znieść.

1
Dodaj komentarz

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Kisy Recent comment authors

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Kisy
Gość
Kisy

Jeden i drugi poglad to po prostu glupota.