Artykuł

Józef Stalin – Co to jest radziecki system gospodarczy?

Józef Stalin. Polityczny raport komitetu centralnego XVI zjazdu WKP(b), 27 czerwca 1930r. (fragment). Tłumaczenie z j. rosyjskiego.

Co to jest radziecki system gospodarczy? Radziecki system gospodarczy oznacza, że:

1) Władza klasy kapitalistów i właścicieli ziemskich została obalona i zastąpiona przez władzę klasy robotniczej i chłopstwa pracującego.
2) Narzędzia i środki produkcji, ziemia, fabryki, zakłady itd. Zostały odebrane kapitalistom i przekazane na własność klasie robotniczej i masom pracującego chłopstwa.
3) Rozwój produkcji podporządkowany jest nie na zasadzie konkurencji i zapewnienia kapitalistycznego zysku, lecz na zasadzie planowego kierowania i systematycznego podnoszenia poziomu materialnego i kulturalnego ludu pracy.
4) Podział dochodu narodowego ma na celu nie wzbogacenie klas wyzyskujących i ich licznych pasożytniczych sługusów, lecz systematyczną poprawę sytuacji materialnej robotników i chłopów oraz ekspansję produkcji socjalistycznej w miastach i wioskach.
5) Systematyczna poprawa sytuacji materialnej ludzi pracy i ciągły wzrost ich potrzeb (siły nabywczej), będący stale rosnącym źródłem ekspansji produkcji, chroni pracujących przed kryzysami nadprodukcji, wzrostem bezrobocia i wzrostem ubóstwa.
6) Klasa robotnicza i chłopstwo są gospodarzami w kraju, pracującymi nie dla kapitalistów, lecz dla własnego dobra jako ludu pracującego.

Co to jest kapitalistyczny system gospodarczy? Kapitalistyczny system gospodarczy oznacza, że:

1) Władza w kraju należy do kapitalistów.
2) Narzędzia i środki produkcji są skoncentrowane w rękach wyzyskiwaczy.
3) Produkcja podporządkowana jest nie zasadzie polepszania sytuacji materialnej ludu pracującego, lecz zasadzie zapewnienia wysokich kapitalistycznych zysków.
4) Podział dochodu narodowego ma na celu nie polepszenie sytuacji materialnej ludu pracującego, lecz zapewnienie maksymalnego zysku wyzyskiwaczom.
5) Kapitalistyczna organizacja i produkcja, mające na celu zapewnienie kapitalistom wysokich zysków, napotykają jako przeszkodę sytuację ubóstwa i zmniejszenia materialnego bezpieczeństwa milionów ludzi pracy, którzy nie zawsze są w stanie zaspokajać swoje potrzeby nawet w granicach skrajnego minimum, co tworzy podłoże dla nieuchronnych kryzysów nadprodukcji, rosnącego bezrobocia, ubóstwa mas.
6) Klasa robotnicza i chłopi są wyzyskiwani, pracując nie dla siebie, ale dla obcej klasy, dla klasy wyzyskiwaczy.

Oto przewaga socjalistycznej organizacji gospodarki nad kapitalistyczną organizacją gospodarki.

To jest przyczyna tego, że my, w ZSRR, mamy narastający wzrost gospodarczy, a oni, kapitaliści, mają narastający kryzys gospodarczy.

Stąd wynika, że w naszym kraju, w ZSRR, wzrost konsumpcji (siły nabywczej) mas stale przewyższa wzrost produkcji, popychając go do przodu, podczas gdy u nich, u kapitalistów, wręcz przeciwnie, wzrost konsumpcji mas (siła nabywcza) nigdy nie nadąża za wzrostem produkcji, cały czas pozostaje w tyle, skazując produkcję na cykliczne kryzysy.

To jest powód, dla którego oni, kapitaliści, uważają za całkiem normalne niszczenie „nadwyżki” dóbr podczas kryzysów i spalanie „nadwyżki” produktów rolnych w celu utrzymania wysokich cen i zapewnienia wysokich zysków, podczas gdy tutaj, w ZSRR, odpowiedzialni za takie działania zostaliby wysłani do szpitala dla obłąkanych.

To jest powód, że tam, u kapitalistów, robotnicy strajkują i demonstrują, organizują rewolucyjną walkę przeciwko istniejącej potędze kapitalistycznej, podczas gdy tutaj, w ZSRR, mamy obraz wielkiej solidarności robotniczej milionów ludzi, robotników i chłopów gotowych bezwzględnie bronić władzy radzieckiej.

Na tym polega przyczyna stabilności i siły wewnętrznej ZSRR, niestabilności i niepewności wewnętrznej krajów kapitalistycznych. Należy podkreślić, że system gospodarczy, który nie wie, co zrobić z „nadwyżkami” swojej produkcji i jest zmuszony je niszczyć w czasie, gdy wśród mas panuje bieda i bezrobocie, głód i ruina – taki system ekonomiczny sam wydaje na siebie wyrok śmierci.

Ostatnie lata [kryzys lat 30-tych] to okres praktycznej próby, okres badania dwóch przeciwstawnych systemów gospodarczych, radzieckiego (socjalistycznego) i kapitalistycznego. Przez lata było więcej niż wystarczająco przepowiedni o „zagładzie” i „upadku” radzieckiego systemu. Jeszcze więcej mówiło się i śpiewało o „dobrobycie” kapitalizmu. I co? Lata te po raz kolejny pokazały, że kapitalistyczny system gospodarczy jest systemem nie do utrzymania , że radziecki system gospodarczy posiada takie zalety, o których żadne państwo burżuazyjne nie odważy się nawet pomarzyć.

Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

1 Komentarz
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Plutokrata
Plutokrata
2 miesięcy temu

Jak wiemy z historii idealistyczne deklaracje nie kształtują rzeczywistości. To czyny na nią wpływają a nie słowa. Jak można się ustosunkować do zarzutu narzucenia masom ludowym władzy biurokraty podczas istnienia ZSRR ? Przyznaję że podczas wojny domowej i w początkowym okresie istnienia państwa obrona rewolucji i budowa socjalizmu ( w warunkach zacofania Rosji) wymuszała autorytaryzm i podporządkowanie się szerokich mas chłopskich programowi rozwoju przemysłu i kultury. Powinien być to okres przejściowy, jednak po zakończenie ii wojny światowej, industrializacji i zbudowaniu kultury robotniczej władza biurokratów dalej się umacniała i nie dzieliła się władzą z robotnikami. Według mnie biurokracja korzystając ze swojej… Czytaj więcej »

Last edited 2 miesięcy temu by Plutokrata