Świat Wiadomości

Litwa: Antykomunistyczna histeria trwa w najlepsze

Antykomunistyczna histeria, od lat nakręcana przez burżuazję, staje się coraz bardziej agresywna i bezczelna.Dziś, w warunkach kryzysu i zwiększonej mobilizacji mas, histeria ta osiąga poziom zenitu; jej szczególne zaostrzenie obserwujemy na Litwie, gdzie trwają paniczne próby ostatecznego „oczyszczenia” przestrzeni publicznej z wszelkich „pozostałości i reliktów komunizmu”.

Wyrazem tych prób są podjęte ostatnio, bezpośrednie działania, wymierzone w szereg postaci oskarżanych o „skażenie” współpracą czy sympatyzowaniem z ruchem komunistycznym. Podobnie jak w Polsce od lat trwa na Litwie dewastacja pomników i cmentarzy żołnierzy radzieckich, którzy poświęcili swe życie walce o wyzwolenie narodów (w tym Litewskiego i Polskiego) spod jarzma hitleryzmu. Oprócz tego niszczone są pomniki działaczy komunistycznych, którzy wnieśli swój wkład w utrwalanie władzy radzieckiej i stali się częścią jej wielkich sukcesów.

Jedną z tych osób jest Litwin Petras Cvirko (1909-1947), którego pomnik, stojący od 1959 roku w centrum Wilna, został niedawno zburzony. Decyzję o rozbiórce podjęły władzę stolicy, które, w związku z komunistycznymi poglądami Cvirko i jego poparciem dla władzy radzieckiej, okrzyknęły go „zdrajcą narodu litewskiego”, „pachołkiem Moskwy”, któremu nie należy się upamiętnienie. Zgodnie z wyznaczoną datą, pomnik zburzony został 19 listopada; co ważne, wydarzenie to spotkało się z ogromnym sprzeciwem miejscowej ludności. Nazwanie Cvirko (i jakiegokolwiek innego komunisty) „zdrajcą narodu”, zburzenie pomnika i naplucie na grób społeczność uznała za odrażające i niedopuszczalne.

Petras Cvirko był pisarzem i poetą. Pisać zaczął w latach 30-tych XX-wieku, nadając nowy, awangardowy kurs litewskiej poezji. Autor powieści satyrycznej „Frank Kruk”, wysoko ocenianej powieści „Mistrzowie i synowie” (której akcja toczy się w czasie rewolucji 1905 roku) czy powieści społecznej z życia litewskiego chłopstwa „Kraina Fostera”. Sprzeciwiał się burżuazyjnemu charakterowi republiki Litewskiej i panującemu w kraju ubóstwu. Był gorącym zwolennikiem utworzenie Litewskiej SRR, co dokonało się w 1940 roku. W czasie wojny w języku litewskim napisał kilka nowych książek, o tematyce wojennej i antyhitlerowskiej, pokrzepiających serca i zagrzewających do walki, m.in. zbiór opowiadań „Ręka odwetu” czy „Opowieść o najeźdźcach”.

Cvirko pisał dzieła socrealistyczne, dotyczące życia i problemów zwykłych ludzi. I to do nich, do milionów robotników i chłopów kierował swoje teksty, w odróżnieniu od „pisarzy” burżuazyjnych, tworzących dla elit i o elitach, gardzących zwykłymi ludźmi, którzy „nie są godni ich elytarnej poezji” i „powinni robić w polu a nie czytać”. Socjalizm zakończył pogardę dla człowieka, przyniósł, oprócz zniesienia ucisku klasowego, wyzwolenie od analfabetyzmu, oświatę i naukę dla wszystkich, nową, socjalistyczną kulturę. W tworzenie jej zaangażowany był Cvirko, pisząc dla mas i w interesie mas, utrwalając w nich postawy socjalistyczne. W celu popularyzacji literatury wśród litewskich mas pracujących przetłumaczył wiele zagranicznych tekstów, w tym m.in. kilka powieści radzieckich rosyjskojęzycznych pisarzy.

Oto, jakim „zdrajcą narodu litewskiego” był Cvirko. Nie może więc dziwić sprzeciw i oburzenie tysięcy mieszkańców Wilna, ceniących jego dzieła i ogromny wkład w rozwój literatury, niegodzących się na niedawne zburzenie pomnika. W tym samym czasie rząd litewski krzyczy o „patriotyzmie”, „walce ze zwolennikiem zaborów”, „antykomunizmie w interesie ojczyzny”. To więcej niż bezczelność; gdyby nie socjalizm i kampania likwidacji analfabetyzmu, wielki program niesienia oświaty i nauki i tacy ludzie jak Cvirko, promujący literaturę wśród mas, ogromna większość Litwinów nie umiałaby nawet czytać w ojczystym języku.

Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments