Artykuł

Wywiad z birmańskim komunistą o sytuacji w jego kraju. Część 2

Sytuacja w Myanmarze jest bardzo napięta ostatnimi czasy. Najpierw militarna junta kończąca okres cywilnej władzy i “demokratyzacji” państwa, następnie masowe antyrządowe protesty, aż do Manifestu Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (uzbrojone skrzydło Burmańskiej Partii Komunistycznej). Wiele niezwykle ważnych, lecz nieznanych wydarzeń miało miejsce w krótkim czasie. Powinniśmy się przyjrzeć sytuacji w tym odległym kraju. Jeden z burmańskich towarzyszy zgodził się podzielić wiedzą i zawiłością tematów związanych z tym krajem.

Towarzyszu Nyan, sytuacja w kraju jest niestabilna, czy powinniśmy się spodziewać stabilności w niedalekiej przyszłości, czy wręcz przeciwnie?

– Cóż, szczerze mówiąc wielu obcokrajowców może nie wiedzieć o naszym kraju, co jest zrozumiałe. Do niedawna niewielu ludzi z zewnątrz było świadomych, że to nie jest dla nas nowość. Myanmar jest w łagodnym stanie wojny domowej od 1948, ledwo kilka miesięcy po odzyskaniu niepodległości spod imperium brytyjskiego. Powody są oczywiście skomplikowane, a gdy czytałem o tym, co się działo po 1990 i upadzie Wschodniego Bloku byłem zdezorientowany. Porządek świata się zmienił i wszyscy przeważnie przestali walczyć z juntą, która objęła władzę po wejściu w Narodowe Porozumienie o Zawieszenie Broni, z wyjątkiem małych potyczek. Konflikt i tak był zamrożony. Poza przypadkami, gdy junta zdruzgotała rebeliantów Kokang, którzy byli ich sojusznikami w 2009 czy walkami z Armią Arakan, powiedziałbym, że zmiany na świecie w XXI wieku mogły sprawić, że tak etniczni rebelianci, jak i junta musiały przemyśleć ponownie swoje taktyki. Wrócę do tego też później, ale tak, ruchy separatystyczne w większości się rzowiały, natomiast przywódcy rebeliantów pokazali, że wolą dzielić władzę z juntą. Możemy następnie porozmawiać o federalnych sprawach. W dzisiejszych czasach informacje podróżują szybko, więc nie jest to tak, jak kiedyś. To, że wkroczyliśmy w nowy wiek informacji jest bardzo dobrym znakiem dla młodych ludzi, którzy są poza krajem i dzięki temu mają wiedzę, co się u nas dzieje. By zakończyć moją odpowiedź, czy będzie stabilność czy nie, moim zdaniem to zależy od tego jak junta będzie się zachowywać w nadchodzących miesiącach.

Minęło już ponad 300 dni od puczu w lutym, gdyby byli sprytni, wypuściliby Aung San Su Kyi i wrócili do status quo w ciągu ostatnich 5 miesięcy, gdzie dzielili władzę z ASSK (nierównie często), ponieważ w tym czasie ludzie byliby bardziej skłonni wybaczać {i „poruszać się”. dalej” od tego musi coś zrobić z naszą buddyjską kulturą}, ale junta do dziś ucieka się do taktyki terroru, jakby po prostu podpalili miasto 3 dni z rzędu kilka dni temu te rzeczy im nie pomagają, tylko doprowadzają ludzi do wściekłości . Więc tak, w miarę upływu kolejnych dni nie sądzę, żeby szansa na przywrócenie stabilności oddalała się.

Obecnie rysuje się podział między wojskowymi, którzy dokonali zamachu stanu, a zwolennikami Aung San Suu Kyi. Czym różnią się te dwie grupy?

– Myślę, że w moim artykule szczegółowo omówiłem całą dynamikę między juntą a siłami ASSK. (https://archive.org/details/coup-in-burma).

Zanim przejdziemy w lata 90-te po Powstaniu 8888, musimy porozmawiać o Aung San Su Kyi, którą większość świata znałaby jako twarz narodu, ikona demokracji w Birmie lub Pani {po tym bogu okropny film wychwalający ją} i tak dalej. Ma wszystkie {oczy zachodniego świata}, a dzięki trwającemu obecnie zamachowi stanu w Birmie jest bardziej znana niż kiedykolwiek. To może podnieść czerwone flagi w głowach wielu komunistów i lewicowców, co zrozumiałe, ponieważ jej dojście do sławy zbiegło się z globalną kontrrewolucją, która miała miejsce w całym świecie komunistycznym, a ostatecznie Powstanie 8888 było przeciwko reżimowi „socjalistycznemu”. A jej nieustanny reflektor medialny, jaki otrzymuje ze świata zachodniego, tylko wzmocnił podejrzenia ASSK <będę używał skrótu> jako agenta imperializmu. Ale tak naprawdę sytuacja jest znacznie bardziej chaotyczna. Jej ojciec, Aung San, był przez wielu uważany za „ojca” Birmy, bohatera narodowego, jedynej rozpoznawalnej postaci w historii Birmy, która symbolizuje „naród birmański”. Ale większość życia spędziła poza Birmą, mieszkając za granicą i kończąc studia na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jej matka, Khin Kyi, była aktywna w polityce w erze parlamentarnej Birmy, ale ASSK w przeciwieństwie do niej nie była wybitną postacią polityczną w przeciwieństwie do jej rodziców w „”socjalistycznej” erze Birmy i nigdy nie mówiła o tym w dokumentacji. Prawdopodobnie mogła żyć {mniej znaczącym życiem} w przeciwieństwie do swoich rodziców, podobnie jak dzieci wielu znanych postaci. Jednak jej życie zmieniło się, gdy wróciła do Birmy, aby odwiedzić umierającą matkę w 1988 roku. Niepokoje społeczne były już spowodowane pogarszającymi się warunkami życia w kraju. Krótko mówiąc, starsi komuniści, demokraci i inni lewicowi politycy musieli przekonać niechętną ASSK do zostania liderem ruchu. I się udało. ASSK zyskała bezprecedensowy poziom wsparcia, jakiego Birma kiedykolwiek widziała od czasu Aung San, jej ojca. Utworzyła Narodową Ligę na rzecz Demokracji (NLD), partię koalicyjną złożoną z lewicowców i emerytowanych wojskowych (zarówno z czasów sprzed Ne Win, jak i Ne Win), którzy byli przeciwni obecnemu przywództwu, aby wziąć udział w wyborach w 1990 roku. Jednak ASSK nie brała udziału w wyborach, ponieważ została umieszczona w areszcie domowym w 1989 roku. NLD wygrała osuwiskiem, ale wyniki nie zostały uznane, a większość postępowych członków partii została aresztowana i skazana na długie wyroki więzienia, z wyjątkiem emerytowanych wojskowych, którzy teraz stanowiły pozostałą łuskę NLD. I zamiast ignorować to naruszenie (liberalnych) demokratycznych rezultatów i wzywać do własnego rządu, poszła w pełni Gandhiego i promowała „niestosowanie przemocy” ze szkodą dla ludzi, którzy byli gotowi się za nią zjednoczyć (wrócimy do tego później). Za to, że jest postacią, która pasuje do ukochanego zachodniego stereotypu wykształconej zachodnio-wykształconej szefowej, która opowiadała się za „demokracją i prawami człowieka”, natychmiast otrzymała Nagrodę Nobla w 1991 r., będąc nadal w areszcie domowym. A jej legenda i sława rosły z biegiem czasu, mimo że zasadniczo przebywa w areszcie domowym przez prawie dwie dekady. Stała się czymś w rodzaju kultu osobowości tak wielkiego jak jej ojciec i jednoczącego figuranta wśród różnych grup etnicznych w Birmie. Należy podkreślić, że komuniści, którzy przekonali ją, by została ikoną, zauważyli również, że z pewnością stanie się przeszkodą w przyszłości. Innym czynnikiem stojącym za jej nagłym awansem było to, że naszym jedynym oknem na świat zewnętrzny (nawet do dziś) były zachodnie wiadomości, takie jak BBC, RFA i VOA. Nie mamy wielkiego wyboru, ponieważ alternatywą są gówniane, kontrolowane przez państwo media, które przez cały czas sprzedają pochwały na temat wojska (niezasłużenie). To był jeden z powodów, dla których nasi ludzie zostali „zwesternizowani” i nadal używali znaków protestu w języku angielskim. Byli oszukani, myśląc, że USA, Korea Południowa, Japonia i Zachód to latarnie demokracji, które przyjdą ich uratować, a wszystko to dzięki wyłącznej konsumpcji wiadomości BBC, RFA i VOA. Naprawdę nic nie mogę na to poradzić”.

Tak więc siły demokratyczne były w większości zjednoczone w opozycji przeciwko juncie, ale często otwierały one drzwi dla USA, aby mogły bawić się palcami w środku. technicznie rzecz biorąc nie utworzyła partii, którą tworzyli ludzie wokół niej, była bardziej jak matczyna figurantka, za którą każdy może się dostać, która jest także córką ojca narodu widziałem w Internecie kilka wielkich mózgów na temat całego zamachu stanu sytuacja w tej chwili głupio redukując to do
– ASSK zachodnia marionetka
– nacjonalistyczna (najwyraźniej domyślnie antyimperialistyczna) junta ją wyrzuciła
– dlatego junta dobrzy ludzie
ale tak naprawdę junta wielokrotnie rozważała współpracę z siłami ASSK, zanim wycofała się, jednak rosnące ceny ropy i huragan Nargis w końcu zmusiły ich do działania, a junta zasadniczo współpracowała z siłami ASSK przez poprzednią dekadę, która została nazwana „przejściem do demokracji” na zachodzie, więc tak, junta nie jest nawet antyimperialistyczna, to tylko oportuniści. upewnili się, że ASSK nigdy nie będzie w stanie dokonać znaczących zmian, nawet jeśli rzekomo dzielili władzę.

Czy możesz więc powiedzieć, że junta wojskowa to ludzie pro?
– Aby odpowiedzieć na twoje pytanie, musimy przyjrzeć się klasowemu charakterowi junty, który moim zdaniem jest ważny, jak powiedział były generał CPB Thakin Than Htun, że U Nu i politycy parlamentarni reprezentują narodową klasę burżuazji, podczas gdy klika wojskowa reprezentuje reakcyjną klasę burżuazji, można by zapytać, w jaki sposób wojsko stało się własną klasą??? pozwólcie, że trochę zacytuję mój artykuł:

„Tak więc bunt ludu Karen miał miejsce w 1949 roku, rok po odzyskaniu niepodległości. A ze względu na to, że było wielu urzędników Karen na wysokich stanowiskach, szybko przejęli większość Rangunu i prawie dotarli do Pyin Oo Lwin (lub Maymyo, co oznacza miasto May, gdzie George Orwell stacjonował podczas swojego pobytu w Birmie ). U Nu zrobił wszystko, co w jego mocy, aby stłumić bunt, a CPB, mimo że walczyli z rządem U Nu, postanowił walczyć wraz z siłami rządowymi, aby stłumić buntowników w zaskakujący sposób. W ten sposób generałowie Karen wycofali się do dżungli i nie będzie to ostatni raz, kiedy grupy etniczne się zbuntują, podobnie jak błędy decyzyjne CPB.

Później U Nu musiał uporać się z niedobitkami Armii Kuomintangu zakładającymi bazy we wschodniej Birmie po tym, jak został wygnany z Chin przez Chińską Armię Ludowowyzwoleńczą. Stany Zjednoczone nadal zaopatrywały armię, aby mogła walczyć z Chinami, a stosunki między Birmą a Stanami Zjednoczonymi pogarszały się, zbliżając Birmę do Chin. Po rozwiązaniu kwestii Kuomintangu U Nu wdrożył plan Pyidawtha, ośmioletni plan gospodarczy, oraz drugi plan gospodarczy Birmy.
Walki trwały dalej z siłami rządowymi i licznymi rebeliantami, w tym CPB i Karenami. Stwarzało to obciążenie dla gospodarki kraju, a U Nu był w trudnej sytuacji, ponieważ chciał ulepszyć ekonomię swojej Złotej Ziemi w zawrotnym tempie. To pozwoliło Ne Win, który jest teraz generałem w armii narodowej (po tym, jak Nu zastąpił nim Smitha Duna) i kliki wojskowej domagać się od U Nu zezwolenia na przedsięwzięcia wojskowe pod pretekstem lepszej walki z rebeliantami.

Tak więc wojsko rosło w siłę i wpływy z każdym rokiem, a U Nu wiedział, że zamach stanu Ne Wina jest na horyzoncie, a rządzący parlament jest na skraju upadku z powodu walki o władzę. Jednak zamiast aresztować Ne Wina i resztę kliki wojskowej i zapobiec potencjalnemu zamachowi stanu, U Nu pozwolił Ne Winowi kierować rządem tymczasowym przez dwa lata, od 1958 do 1960 roku, w myśli że danie Ne Winowi szansy na rządzenie przez jakiś czas może skłonić go do porzucenia żądzy zamachu stanu i zachęcenia Ne Wina do udziału w nadchodzących wyborach, aby ubiegać się o uczciwe i uczciwe stanowisko.

Stan gospodarki podczas przywództwa U Nu był taki, że ze względu na bazę przemysłową zapewnioną (i posiadaną) przez brytyjską i narodową burżuazję, mieliśmy wspomnianą wcześniej Burmah Oil Company (BOC), Lion Biscuits, General Ownthi {kokos w języku birmańskim} Rowery , Turkey Brand Satin Umbrella, Steel Brothers Co Ltd (która eksportuje drewno), London Cigarettes, BPI Pharmaceutical, przemysł tekstylny i tak dalej. Jednak wiele gałęzi przemysłu zostało znacjonalizowanych, a rząd później odkupił te zagraniczne firmy za wielką cenę.
Nie chcę się chwalić ani nic, ale Birma była kiedyś potęgą przemysłową, a jej edukacja była na najwyższym poziomie wśród innych krajów Azji Południowo-Wschodniej. Lee Kuan Yew powiedział nawet w 1965 roku, że chce dogonić Birmę ekonomicznie za 20 lat. Birma posiadała również bogactwo zasobów naturalnych i pracy. Wyprodukowała 75 procent światowego drewna tekowego i miała bardzo wykształconą populację. I wierzono, że znajduje się na szybkiej ścieżce rozwoju. W latach 50-tych gospodarka była nieco w stagnacji, ponieważ plan gospodarczy państwa opiekuńczego U Nu nie spełniał swoich kwot z powodu wojny koreańskiej, która zaszkodziła sprzedaży ryżu, który jest naszym głównym towarem eksportowym do dziś wraz z drewnem tekowym. To był jednak oficjalny raport. Prawdziwą przyczyną była szerząca się korupcja w rządzie Antyfaszystowskiej Ludowej Ligi Wolności U Nu.
Oto kilka danych graficznych, które znalazłem, które potwierdzają fakt, że gospodarka była w stagnacji, ale wciąż rozwijała się w czasach U Nu.

Po tym, jak Nu zezwolił wojsku na prowadzenie własnego prywatnego biznesu z powodu braku odpowiednich funduszy państwowych, powstały wojskowe przedsiębiorstwa gospodarcze. Były to Instytut Usług Obronnych (DSI) i Korporacja Rozwoju Gospodarczego Birmy (BEDC) i zatrudniali emerytowanych urzędników wojskowych. Otrzymywali też specjalne przywileje, takie jak zwolnienia podatkowe, dzięki czemu z roku na rok szybko się rozrastali. W 1960 roku miała monopol na wiele produkcji krajowej i zagranicznej i była na równi z przedsiębiorstwami państwowymi w 1961 roku, rok przed zamachem stanu.

Nie jestem ekspertem ekonomicznym, ale sądząc po tych wykresach i tabelach (mogę się mylić), produkcja ryżu nie zmieniła się po „nacjonalizacjach” i „reformach rolnych”, ale eksport ryżu stopniowo spadał.

Komuniści od samego początku zawsze otwarcie wyrażali swoje stanowisko wobec chłopów; „Chłopi dostaną ziemię”. Ne Win zrobił to samo w odniesieniu do chłopów, kierując się wskazówkami rady doradczej, i prowadził Seminaria Chłopskie przez kilka lat po dojściu do władzy. Jednak subtelnie przekręcił słowa komunistów, twierdząc, że „chłopi dostaną PRAWO do ziemi”, co pozwoliło partii rządzącej nie w pełni przeprowadzić procesu redystrybucji ziemi. Teoretycznie chłopi mogą ubiegać się o własność ziemi, ale w praktyce tak nie było.
Następnie przystąpili do „nacjonalizacji” przedsiębiorstw {proszę zwrócić uwagę na moje nawiasy}. Nacjonalizacja kluczowych gałęzi przemysłu byłaby uważana za słuszną drogę dojścia do władzy socjalistycznego rządu, ale pierwszy problem pojawił się, gdy niemal natychmiast przejęli oni każdy rodzaj biznesu, gdzie nawet małe sklepy i stoiska ulicznych sprzedawców były przejmowane bez jakiejkolwiek rekompensaty . To wywarło na ludziach złe wrażenie o nowym rządzie i zraziło ich do siebie. Ciekawostka: mój pradziadek ze strony matki był właścicielem wielu gruntów, podczas gdy mój dziadek ze strony ojca miał mały przemysł. Obaj stracili wszystko bez rekompensat. Jednak nie bronię ich dawnego statusu klasowego. Następnie sklepy zostały ponownie otwarte z etykietami ogólnymi, więc bank stanie się na przykład „Bankiem Ludowym nr 16”, a centrum handlowe stanie się „Sklepem Ludowym nr 9999”.

Odkąd napisałem wspomniany wyżej artykuł, dowiedziałem się dużo więcej o sytuacji ekonomicznej mojego kraju. Oprócz tego, że nadal koncentrujemy się na rolnictwie, nasz model ekonomiczny został opisany przez CPB jako wciąż tkwiący w półfeudalnym trybie produkcji od czasu uzyskania niepodległości do dnia dzisiejszego. Zasadniczo U Nu pozwolił wojsku na prowadzenie własnego biznesu, aby się finansować, w ten sposób klika wojskowa stała się własną burżuazją. Więc nie, nie są zwolennikami ludzi tylko dlatego, że było kilku przywódców wojskowych, takich jak Kaddafi czy Sankara, każdy generał wojskowy po zamachu stanu jest taki sam, są oportunistami, którzy od pół wieku sprzedają kraj, aby go wzbogacić. Oto jeden z moich krytyka obecnej chińskiej polityki, czy Chiny mogą powiedzieć, że ich umowy gospodarcze są wzajemne i udziały 50/50 itp., ale umowy zostały zawarte z juntą, która jest klasą rządzącą, nie proszą o zgodę mas, dlatego Chiny {wpadły w takie bałagani ten.} Chiny mogą powiedzieć, że 50% korzyści z potencjalnej tamy trafi na stronę birmańską, ale ze względu na ludzi zarządzających istnieje duża szansa, że 50% nigdy nie zostanie zauważone przez ludzi, których domy i środki do życia zostały zniszczone dzięki projektowi zapory na wypadek wystartował, gdyby junta była pro-ludowa, opozycja nie będzie nawet skuteczna, wystarczy spojrzeć na przykład na Juana Guido.

Czy zatem słuszne jest założenie, że sukces Aung San Suu Kyi w ostatnich wyborach wynikał z tego, że uważano ją za przeciwwagę dla junty?

-Więc tak, po raz pierwszy wygrała wybory w 2015 r. {junta upewniła się, że wypuściła ją tuż po wyborach w 2010 r., więc nie może konkurować}, a jej występy nie były tak dobre, w zasadzie nie może przeprowadzić znaczących reform, ponieważ junta upewniła się związać ręce konstytucją z 2008 r. i nie pomogło jej to, że myślała, że może okiełznać „armię swojego ojca” przez przebłaganie przed nimi swojego tyłka, tak trafiła do ICJ, by bronić działań junty wobec rohingjów, ale dalej pozytywna strona, strajki robotnicze, strajki studenckie itp., a zwiększona otwartość i boom mediów społecznościowych pozwoliły młodzieży być bardziej połączonym i wystawionym na świat zewnętrzny (na dobre lub na złe) kupiłem literaturę komunistyczną {otwarcie też haha coś, co junta przechwyci i zniszczy wtedy, powiedziałbym, że ma „aurę” zamiast autorytetu, ponieważ wojsko upewniło się, że związała jej ręce,} więc jeśli ma być tak zwaną zachodnią marionetką, to nie jest nawet {n skuteczny} Aung San to interesujący temat, więc najpierw chcę porozmawiać o Bogyoke Aung San (Bogyoke oznacza Ogólne)

Gdyby umieścić go na politycznym kompasie, wyglądałoby to tak: autorytarna lewica : Jeden z założycieli CPB; autorytarna prawica: sprowadził Japończyków do kraju ; liberalna lewica: „Dopóki istnieje nierówność…” (jedno z jego słynnych przemówień) liberalna prawica : Zbliżył się do U Nu (samozwańczego „komunistycznego” buddysty) i zaczął skręcać w prawo (chociaż Aung San odkupił się, zanim został zamordowany)

Jedną rzecz, którą zauważyłem w pismach Aung San, było to, że używał buddyjskich analogii/przypowieści do opisania ideologii komunistycznej, co w rzeczywistości było genialne, ponieważ większość birmańskiej populacji była wtedy buddystami. Krótko mówiąc, Aung San udał się do Chin, aby poprosić o pomoc Komunistyczną Partię Chin, ale z powodu nieporozumień, on i agent KPCh minęli się o kilka minut w okupowanej przez Japończyków Amoy, teraz z Aung San na {mieliźnie, zauważył japońskiego generała udającego zegarmistrza ten osobliwy człowiek zastanawiający się w chińskim mieście}, które nie wygląda na chińskie (brązowa skóra i tak dalej), w skrócie, Aung San skontaktował się z Japończykami i wtedy Japonia była pod wpływem tej retoryki „panazjatyzmu” i Generał Suzuki (wspomniany wcześniej generał) wierzył w to i był zainteresowany wyzwoleniem Birmy z rąk Brytyjczyków, więc osiągnięto porozumienie, a Japończycy powiedzieli Aung Sanowi, że armia cesarska wyszkoli 30 birmańskich, w tym Aung San, a następnie Aung San wróciła do Birmy, CPB nie był zadowolony z oferty, ale ponieważ wszystko było już w ruchu (nie wspominając o zasadniczo darmowym szkoleniu wojskowym), CPB zdecydowało się zgodzić z planem Aung San, jednak na w tym samym czasie zgodzili się również na zbudowanie sieci antyfaszystowskich, aby walczyć z Japończykami, gdy nadejdzie czas, Aung San wybrała 30 członków z różnych antykolonialnych partii patriotycznych/nacjonalistycznych/lewicowych, aby wszyscy mieli równą reprezentację w dniu wyjazdu do Japonii (potajemnie c). Jeden z kandydatów bardzo się rozchorował bez żadnego zastępcy, partia tego mężczyzny wybrała chłopca na posyłki partii, który jest kobieciarzem i hazardzistą. Wysłanie go w zastępstwo oznaczało, że kobieciarz będzie miał coś ważnego zrobić zamiast hedonizmu, że człowiek był… Ne Win ten sam generał Ne Win, który w końcu dokona zamachu stanu w 62, który rozpoczął rządy junty, tak okrutny zrządzenie losu i tak wróć do Aung Oprócz 30 towarzyszy po wyczerpującym szkoleniu wojskowym w Japonii, byli oni awangardą Armii Cesarskiej w ich misji „wyzwolenia” Birmy, wydaje się (przynajmniej mnie), że generał Suzuki był zdecydowanie zainteresowany faktycznym wyzwoleniem Birmy, ale Japończycy mieli inne plany, więc ponownie przydzielili go do jakiejś pracy logistycznej w Japonii po wyrzuceniu Brytyjczyków (którzy również upewnili się, że stosują taktykę spalonej ziemi, gdy się wycofają) Japończycy są nowymi ciemiężcami, którzy utworzyli rząd marionetkowy, w którym znajduje się wielu z 30 towarzyszy oskarżenie, ale Aung San nie był głupi, specjalnie umieścił swoich komunistycznych towarzyszy w rządzie marionetkowym, a kiedy nadszedł czas, uciekł i walczył z Japończykami przez krótki okres czasu, którym rządzili Japończycy byli znani ze swojego nieludzkiego okrucieństwa, a także zabawny fakt dla z jakiegoś powodu Indie nie nadawały się dla przemysłu rolnego, a Indie Brytyjskie musiały polegać na brytyjskiej Birmie w zakresie ryżu (tbf Brytyjczycy w rzeczywistości wyspecjalizowali swoje kolonie; ryż dla Birmy, guma dla Malezji itd.), a gdy Brytyjczycy stracili kontrolę nad Birmą, w rzeczywistości doprowadziło to do niesławnego głodu w Bengalu.

Aby wyrzucić Japończyków (którzy pomogli im wyrzucić Brytyjczyków w pierwszej kolejności) utworzono zjednoczony front, składający się z partii antykolonialnych po wyrzuceniu Japończyków (tym razem z pomocą brytyjską) zjednoczony front utworzył tymczasowy w okresie przejściowym birmańskie siły bojowe dobrze uzbrojone i w wyniku wyżej wymienionych okoliczności zmusiły Brytyjczyków do wielu ustępstw i ostatecznie przyznania nam niepodległości, ale Brytyjczycy byli sprytni, aby upewnić się, że Birma pozostanie służebna wobec Imperium, więc kazał nam zapłacić za “odszkodowania kolonialne” (podobno kolonizacja nas była kosztowna) i musimy odkupić brytyjski przemysł w Birmie {zbyt kompletny BS}, prawda? Potem Aung San zaczął mówić szalone gówno o tym, jak chce znacjonalizować te brytyjskie przemysły i nie płacić opłat nałożonych na nie przez Brytyjczyków, a ciągłe mówienie o socjalizmie/komunizmie też nie pomogło w jego sprawie, więc Brytyjczycy zamordowali go za pomocą pełnomocnika, który następnie zabezpieczył nową umowę z U Nu, który zastąpił Aung San, co zresztą było błędem, ponieważ U Nu został liderem tylko z szacunku ze strony swoich uczelni za bycie starszym członkiem, a nie za jego faktyczne działania lub zasługi, nowa umowa była zasadniczo taka sama jak poprzednia po pierwsze, musimy zapłacić Brytyjczykom za skolonizowanie nas, co nie pomogło, kiedy naprawdę musimy odbudować naszą gospodarkę i rozwinąć nasz kraj, teraz spójrz na kompas polityczny nad tobą, być może zastanawiasz się, co jest z libijskimi prawami Aung San? Cóż, ludzie tacy jak U Nu i Kyaw Nyein należą do „socjalistycznej” kliki Aung San, będąc przez jakiś czas z dala od CPB, zamiast tego zbliżyli się do nich, a Kyaw Nyein wpłynął na Aung San, aby wyrzuciła CPB z jednolitofrontowego parlamentu w 1946 r. -47 (?) oskarżając CPB o zniszczenie tych relacji między Aung San a starszymi członkami CPB jeden z członków założycieli był tak zdenerwowany, czując się zdradzony, że nigdy tak naprawdę nie wyzdrowiał i stracił wolę życia, gdy złapał malarię , zamiast tego poddał się na łożu śmierci, Aung San poszedł sprawdzić swojego przyjaciela, który był z nim, ponieważ byli studentami, towarzysz odmówił nawet zmierzenia się z Aung San, gdy był w pokoju, to zszokowało Aung San, zmuszając go do ponownego rozważenia po śmierci przyjaciela Aung San zaczął mówić o „Jedności Lewicy” i znów chciał pracować z komunistami, to wszystko wydarzyło się jak rok przed jego śmiercią… więc nie ma tu żadnych niespodzianek – chce spieprzyć brytyjskie plany stworzenia neokolonii – ciągle mówi o urzeczywistnianiu socjalizmu – chce przywrócić komunistów do rządu muszę przeczytać więcej, ale wydaje się, że czasami jest bardzo uparty robiąc, co chce, co wyjaśnia niektóre z jego działań w późniejszych dniach jego krótkiego życia, a wspomniana wcześniej sympatia do buddyzmu oznaczała, że dogadywał się z samozwańczym superbuddystą „komunistów/socjalistów”, takich jak U Nu, w rzeczywistości żona Aung Sana powiedziała, że to dobrze, że Aung San zmarł tak wcześnie, ponieważ w przeciwnym razie może nawet nie zostać uznany za męczennika, który nie jest pewien, co to znaczy, ale jasne jest, że generał Aung San nie był idealna osoba, ma wady, tak jak ty i ja.

Można więc powiedzieć, że odkąd doszła do władzy, istniało coś w rodzaju dwupartyjności między wojskiem a cywilnym rządem, prawda? tak, nierówny, można powiedzieć, że trzymaj się, podczas gdy niektóre z jego wniosków były nieaktualne i nie będą miały zbyt wiele sensu, ponieważ jest bibliotekarzem, dobrze wyjaśnił, w jaki sposób ASSK upewniono się, że nie będzie w stanie wprowadzić żadnych znaczących zmian w status quo wojsko miało nawet klauzulę, w której może dokonać zamachu stanu w celu ochrony suwerenności i interesów narodowych Wiedząc, że potrzebują nowej fasady, która wkroczy w XXI wiek, junta opracowuje nową konstytucję od 1996 roku. Była to trzecia konstytucja Birmy od 1947 i 1974 roku, z których obie zostały przerwane przez wojsko podczas ich przewrotów. Jest to część mapy drogowej siedmiu kroków ogłoszonej przez ówczesnego premiera rządu SPDC generała Khina Nyunta 30 sierpnia 2003 r. Jednym z siedmiu kroków jest odwołanie Narodowego Zjazdu w sprawie opracowania nowej konstytucji, który został odroczony 31 marca 1996 r. przez SLORC rząd (który później zmieni nazwę na SPDC, jak wspomniano powyżej). Konwencja rozpoczęła się 17 maja 2004 r., w której wzięło udział 1076 zaproszonych delegatów i przedstawicieli 25 grup etnicznych zajmujących się zawieszeniem broni. Po kilku sesjach od 1993 roku konwencja zakończyła się przyjęciem podstawowych zasad dla komisji redakcyjnej w składzie 54 członków, którą później utworzyło SPDC. W dniu 19 lutego 2008 r. SPDC ogłosił, że komisja sfinalizowała projekt konstytucji i planuje zatwierdzić w referendum w maju 2008 r. 10 maja 2008 r. (24 maja 2008 r. w niektórych miejscowościach) w Birmie odbyło się referendum konstytucyjne, a SPDC ogłosiło, że „referendum zostało zatwierdzone przy 93,82% poparcia”. Jednak nie obyło się bez krytyki, ponieważ referendum odbyło się na kilka dni przed uderzeniem cyklonu Nargis w Birmę, podważając ich twierdzenie o wolności i uczciwości całego procesu. Cyklon Nargis był prawdziwą tragedią dla Birmańczyków i był szczególnie katastrofalny dla mieszkańców delty Irrawaddy. Wojsko zyskało sławę z innych krajów na całym świecie za to, jak źle poradziło sobie z katastrofą, zarówno przed, jak i po jej zakończeniu. Jednak najbardziej potępiającą rzeczą byłoby to, jak wojsko przeprowadziło referendum, gdy kraj wciąż się odbudowywał i nie może zwracać na to uwagi. Niektórzy twierdzili nawet, że junta uznała zmarłe ofiary katastrofy za wyborców zatwierdzających referendum.

Zgodnie z konstytucją z 2008 roku wojsko zachowuje znaczną kontrolę nad rządem. 25% miejsc w Zgromadzeniu Związku, Parlamencie Myanmar, jest zarezerwowanych dla oficerów wojskowych. Na czele ministerstw spraw wewnętrznych, spraw granicznych i obrony musi stanąć służący wojskowy. Wojsko mianuje również jednego z dwóch wiceprezydentów kraju. Stąd przywódcy cywilni kraju mają niewielki wpływ na establishment bezpieczeństwa. Nie dość, że jakakolwiek sensowna reforma wymagałaby ponad 75% głosowania w parlamencie, a 25% domyślnych miejsc dla oficerów zapewniłoby, że nie nastąpią żadne reformy zagrażające interesom wojskowym (takie jak uchwalenie referendum dla samą konstytucję). Konstytucja dała także grupom rebeliantów, którzy walczyli u boku komunistów, wcześniej jako rebelianci z Wa i Kokang, którzy zmienili się w narkotykowych watażków, otrzymali własne regiony samozarządzające, poza tym chcę dodać, że jako jeden z francuskich towarzyszy, których znałem, robotnicy poczynili ogromne postępy w tym krótkim okresie, kiedy ASSK była w (nie tak równym) przywództwie podwójnej władzy z juntą niż kiedykolwiek w historii rządów junty ponieważ junta trzymała nas w zastoju czasowym, więc „industrializujemy się” w ślimaczym tempie, przez co klasa robotnicza nie jest tak powszechna ani świadoma swojej klasy. Widzę niektórych zachodnich komunistów online myślących, że junta robiąca zamach stanu jest w rzeczywistości postępowym posunięciem nie, to nie to cofnie nas o dekady wstecz, jak to może pomóc? Co się stało, że wojsko zdecydowało się na tak drastyczny krok i zorganizowanie zamachu stanu? – Chociaż zostały one wprowadzone do życia w konstytucji z 2008 roku (wspomniałem o tym powyżej), myślę, że to, co wydarzyło się podczas kryzysu Rohingya, miało czynnik w tym Min Aung Hlaing, który obecny przywódca zamachu stanu był i nadal jest odpowiedzialny za wojsko. to było za zabójstwami Rohingyas, może pamiętacie procesy ICJ, w których w rzeczywistości uczestniczyła ASSK, proces ICJ był dla grupy Min Aung Hlaing, ale ASSK, w swojej fazie strategii ustępstw, poszła tam zamiast tego teraz w imieniu wojska, Min Aung Hlaing był miał przejść na emeryturę w lipcu lub coś, co było już spóźnione, ponieważ pierwotny limit przejścia na emeryturę wynosił 60 lat, ale MAH przedłużył go już o kolejne pięć lat, więc ma teraz 65 lat, a przejście na emeryturę oznacza utratę dużej części immunitetu, co jest najbardziej prawdopodobny powód, dla którego doszedł do władzy, głupi ruch na początku spodziewaliśmy się czegoś większego, ale nie, z biegiem czasu wyglądało to coraz bardziej tak, jakby powodem zamachu był po prostu własna samokonserwacja najwyraźniej myślał, że będzie dobrze, tak jak w 62 i 90, ale nie zdawał sobie sprawy, jak Zachód już przygotowuje kraje wokół Chin, więc Zachód wkroczył do akcji. Warto również dodać, że jednym z powodów, dla których wojsko dokonało zamachu stanu, było to, że chociaż jest to chronione konstytucją z 2008 r., posiadanie tylko 25% domyślnych mandatów najwyraźniej im zagraża, a w tych wyborach mają jeszcze mniej wyborców, więc prawdopodobnie mogą obawiać się podstawa władzy może się zmienić, tak jak wyobraź sobie, że niektórzy z 25% domyślnych miejsc głosują za pozostałymi 75%, wtedy masz ponad 75% aprobaty, co oznacza, że technicznie można przeprowadzić referenda.

W Birmie mamy teraz więcej niż dwa mocarstwa. Po długiej nieobecności Komunistyczna Partia Birmy znów zaczęła działać, a jej zbrojne skrzydło wydało „Manifest Armii Ludowo-Wyzwoleńczej” (2021, sierpień). Jak to komentujesz, towarzyszu?


– Bardzo dobry ruch ze strony CPB, powiedziałbym, że to jak przybycie z hukiem. CPB krytykowało działania ASSK, {odkąd poszła do pracy} zgodnie z konstytucją z 2008 r., jednak od czasu zdrady ludzi Wa w 1990 r. CPB przebywał na wygnaniu w Chinach {na przykład 3 dekady teraz}, ale dobrze jest widzieć, że stara gwardia, która wciąż żyje, zdecydowała się ponownie podjąć walkę zbrojną, więc jeśli chodzi o manifest, myślę, że mam rację (przeczytaj mój post na ten temat, w którym dokładnie go przetłumaczyłem) wyjaśnili, który klasy są ich sojusznikami, a które są ich wrogami, a jeśli zwrócisz uwagę na to w manifeście, CPB specjalnie zwróciło uwagę, że ich celem jest stworzenie kraju, który podąża za Demokracją Ludową (także obecną linię partii KPCh), co jest ważne, ponieważ wszystkie inne siły opozycji politycznej mówią, że chcą stworzyć kraj „demokracji federalnej”, w rzeczywistości CPB dostała trochę krytyki za nieuwzględnienie federalnych w swoich celach.

Przez długi czas komuniści w Birmie odgrywali decydującą rolę na scenie politycznej, a nawet kilkakrotnie zbliżali się do przejęcia władzy. Co wtedy spowodowało upadek birmańskiego ruchu komunistycznego?


– Jest to mnogość czynników nagromadzenie błędów w {godzinach nadliczbowych}. Myślę, że może to być pomocna lekcja dla następnego pokolenia, więc po tym, jak U Nu wrobił CPB w próbę wzniecenia buntu i uczynił je nielegalnymi, zmuszając CPB do walki zbrojnej, nadal próbowali załatać sprawy z rządem U Nu niekoniecznie złym posunięciem, ponieważ Birma nie była (i prawdopodobnie nadal nie jest) gotowa na budowanie socjalizmu z brakiem sił wytwórczych (nie wspominając o długach zaciągniętych przez Brytyjczyków, które muszą zostać spłacone ), więc w latach 50. byli bardziej skoncentrowani na byciu dyplomatycznym, ale to nie zadziałało, a po tym, jak Ne Win przejął władzę w 62 roku, Ne Win próbował negocjować zawieszenie broni ze wszystkimi frakcjami, do których komuniści również wysłali swoich delegatów, ale ostatecznie nie udało się, ponieważ Ne Win po prostu chce ustanowić zasadę jednopartyjną, teraz dużo upraszczam, ale Ne Win zaczął atakować rebeliantów, więc CPB ponownie ocenił ich stanowisko w tym okresie, gdy partia gen.sec studiowała w Pekinie, widział rozwijającą się Rewolucję Kulturalną n CHINY, więc kiedy wrócił do Birmy, próbował zrobić własną CR w CPB, teraz uznali linię z poprzedniej dekady za „błąd ultraprawicowy”, więc muszą poprawić rzeczy z powrotem na „lewicę”, co zaowocowało partią stawanie się ultralewicowym zasadniczo osłabiało partię wewnętrznie, ponieważ robili takie rzeczy, jak oczyszczanie (zabójcze) i przeprowadzanie taktycznie nierozsądnych ataków kosztujących niepotrzebne straty, nie wspominając o tym, że USA pomagały Ne Win w tym okresie, aby zagłodzić komunistyczną twierdzę w centralnej Birmie (używając taktyki Hamleta) przepraszam “Strategic Hamlet Program” lub coś takiego, kiedy zdali sobie sprawę ze swojego błędu, próbowali go naprawić, ale wróg już ich w zasadzie oskrzydlał i twierdza rozpadła się i musieli wycofać się do północno-wschodniej placówki, która jest blisko Chin, więc jest to dobre miejsce do {zresetowania} te ziemie były zamieszkane przez ludzi Wa, którzy są bardzo zróżnicowaną grupą etniczną tak zróżnicowaną, że każda wioska ma inny język, więc porozumiewają się między {różnymi ent Wa używał Shan lub Chińczyków}, ale ludzie Wa byli zacofani, bez obrazy plemiennych {headhunterów}, więc CPB musiał ich edukować (przy okazji Wa są znane jako Va w Chinach i jest to jedna z 56 oficjalnych grup etnicznych w Chinach) w zasadzie CPB podniosło teraz Wa ocenili swój błąd w Centralnej Birmie jako „błąd ultralewicowy” teraz, gdy byli bliżej Chin. KPCh zapewniało ogromne wsparcie dla skrzyń z bronią CPB, dostaw, a nawet bojowników PVA CPB zaczął ustanawiać własne wyzwolone ziemie. oto film dokumentalny o CPB nakręcony przez Chińczyków. Próbuję opisać całą sprawę tak przy okazji, żeby każdy z Zachodu mógł to obejrzeć wcześniej do CPB o tym, że będą stopniowo wycofywać poparcie i muszą teraz działać samodzielnie, więc w latach 80-tych partia miała trudności z dobrym funkcjonowaniem, ponieważ stali się samozadowoleni i trudni do dostosowania, więc postanowili zmienić niektóre linie, aby pozwolić kadrom robić interesy, aby wspierać partię i grupy mniejszości etnicznych, takie jak Wa i Kokang, zwrócili się do handlu opium, ponieważ handel opium był „niesamowity” grupa Kokang jako pierwsza się rozpadła (możesz to sprawdzić na wiki o „komunistach”) z Kokangu, {w której partia próbowała wkroczyć ale jest już za późno?} Wa nie może zgodzić się na zatrzymanie handlu, więc w 1990 r., po rozpadzie bloku wschodniego, Wa prawdopodobnie zdał sobie sprawę, że komunistów już nie ma i postanowił wyrzucić KPB z wyzwolonych ziem, a ziemie stały się „państwo Wa” tak bardzo dla „komunistów” Wa {Ofc} to nie znaczy, że CPB byli krwiożerczymi ludźmi strzelającymi z broni, albo w latach 80. próbowali negocjować z Ne Winem w celu zreformowania jego „socjalistycznego” państwa w kraj wielopartyjny, ale Ne Win tego nie zaakceptował, więc tak, CPB jest od tego czasu nielegalne. 1948 więc partia organizuje się w miastach poprzez związki studenckie/robotnicze i jak na razie jest wielu agentów CPB w grupach milicyjnych PDF, co jest dobrym posunięciem, ponieważ PDF to w większości oddolne milicje, więc nie są zbyt dobre w organizacji lub politycznego know-how, więc posiadanie członków CPB oznacza, że ​​skuteczność PDF znacznie się poprawia, więc CPB przynajmniej spodziewa się, że ponownie stanie się legalną partią, gdy przynajmniej wygramy tę bitwę, chociaż wszyscy wolelibyśmy po prostu wygrać całą drogę do socjalizmu pieprzyć NU G i etniczni buntownicy haha

Birma jako kraj wieloetniczny walczyła i zmaga się z konfliktami etnicznymi. Jakie są poglądy skonfliktowanych stron na ten temat?


– nasz kraj oficjalnie liczy 135 grup etnicznych, {to całkiem niezłe liczby, ale bardzo wysokie}, prawda? no technicznie mamy więcej i mniej niż w tym samym czasie liczba 135 została ustalona w 82 (trzeba ponownie sprawdzić) Prawo o obywatelstwie, przez rząd Ne Wina, podczas gdy prawdą jest, że mamy wiele różnych grup etnicznych, komisja dosłownie {liczyła każdą inną plemię} jako grupa etniczna w wielu przypadkach, więc jeśli rzeczywiście jesteśmy prawdziwi, 135 to wysoka liczba, ale dlaczego powiedziałem więcej niż 135 w tym samym czasie? cóż, mimo że w zasadzie zawyżali liczbę grup etnicznych w kraju, upewnili się, że wykluczyli grupy etniczne, takie jak Birmańscy Chińczycy, Birmańscy Indianie, Nepalczycy, Rohingjowie itp. Powód? cóż uważali ich za „nie pochodzących z Birmy” i byli tu tylko w „czasach kolonialnych pod brytyjskim imperium” w moim artykule mówiłem o porozumieniu Panlong w czasach birmańskiego króla, królestwo birmańskie było położone głównie wokół centrum otoczone przez mniejszości etniczne ziemie, które były albo dopływami, albo wasalami królestwa birmańskiego wynikało to z geografii Region centralny jest w większości płaski, nadający się do rolnictwa i tworzenia cywilizacji, podczas gdy regiony przygraniczne są górzyste, co sprawia, że ​​ludzie pozostają oddzieleni, a więc bardzo zróżnicowani w niewielkich ilościach istnieje, więc kiedy Brytyjczycy skolonizowali nas, dzielą ją na dwa regiony administracyjne centralny i wiejski centralny jest zamieszkany w większości przez wieś birmańską większość grup etnicznych ich rozumowanie było takie, że wieś była plemienna pod względem rozwoju cywilizacyjnego, nie powinny rządzić się tym samym tak jak w Birmie w centrum, {tam jest jakiś * francuski pocałunek *} szowinizm, więc kiedy Aung San walczył o wolność, Brytyjczycy próbowali go odstraszyć, zmuszając go do uzyskania zgody od przywódców na wsi, więc Aung San udał się na zwiedzanie wsi i zdołał przekonać wielu przywódców mniejszości etnicznych, aby chcieli niezależności od Brytyjczyków imperium to porozumienie było znane jako porozumienie panlong po miejscu, w którym zostało podpisane teraz kontekst sprawy Aung San jest komunistą i wtedy jedynym modelem wieloetnicznego przyszłego kraju socjalistycznego był ZSRR nie mamy Chin i Zhonghua Minza (chiński Nation) rzecz, którą śledził CPC, więc Aung San zainspirował się modelem ZSRR, jeśli pamiętasz, że mapa grup etnicznych wygląda tak:

Tak, oficjalnie mamy ich 135, ale na przykład Chin są tak zróżnicowane, że dosłownie mają w sobie około 20 podgrup (Zomi, Meitteik itp.) Kachin ma Shan Kachins zwanych Red Shans Karen ma około 8 różnych podgrup Shan to chwyt wszystkich termin, ponieważ w stanach Shan jest około 2 tuziny różnych grup etnicznych, więc możesz zrozumieć, dlaczego powiedziałem, że Ne Win zawyżył liczby do 135 w ten sposób teraz Aung San osiągnęła kompromis, aby zapewnić stany dla dominujących grup etnicznych, podobne do modelu ZSRR

Te kolorowe można teraz zrozumieć, porównując dwa zdjęcia, że ​​podział stanowy tak naprawdę nie odzwierciedla składu etnicznego w regionie (jak ludzie Shan żyjący w innych stanach itp.), więc jak powiedziałem, to raczej kompromis i Aung San sam powiedział, że mogą pomyśleć o tym, jak to naprawić później, ponieważ jego głównym priorytetem było uzyskanie niepodległości, ale jak wszyscy wiemy, zginął, więc nigdy nie wiemy, co mogło się stać, ponieważ podziały państwowe były trochę oparte na federalnym modelu ZSRR. dążenie do federalizacji wywodziło się z mniejszości etnicznych, które również uważają, że zdobycie własnego „podmiotu federalnego” oznacza, że ​​mogą teraz robić/próbować własnego gówna, teraz nie chcę ich zbytnio obwiniać, ponieważ większość birmańska nie była wtedy dla nich tak łaskawa, celowo lub nie, a 7 stanów dla dominujących grup etnicznych (bez Birmy) dało złudzenie, że są to legalne granice dla tych dominujących grup etnicznych na wypadek, gdyby chciały odstąpić i utworzyć własny kraj d tak, ale tak jak powiedziałem, granice nie odzwierciedlają rzeczywistej rzeczywistości, och, zapomniałem też dodać, że Aung San kind umieściło prawo ZSRR do secesji w porozumieniu zbyt prawdopodobnie, aby zapewnić, że Birmańczycy są godni zaufania przywódcom mniejszości etnicznych, którzy twierdzą, że Czy można odłączyć się od Birmy za 10 lat, jeśli nie chcą tego również wszystkie współczesne rozmowy o federalizacji to zawsze dyskusja na temat prawa do secesji, to dobry punkt do dyskusji, by nadużywać zbyt lol grożącego secesją? tak… więc żeby obejść to, co powiedziałem wcześniej
zamierzam skopiować i wkleić mój starszy komentarz z miejsca, w którym oglądałem i czytałem, jak mniejszości etniczne mówią o tych rzeczach. Zasadniczo jasne jest, że przywódcy mniejszości etnicznych i nacjonaliści myślą, że „federalizacja”
– daj im wolną rękę we wszystkim, co chcą robić w przydzielonym im podmiocie federalnym
– pierwszy krok do oderwania się od kraju (przygotowania do secesji)

co nie miało na celu federalizacji

nie można nawet jednostronnie cedować cesji w zachodnich federalnych krajach „demokracji”
żadne narody ONZ tego nie uznają

a to również pokazuje krótkowzroczność tych mniejszości etnicznych, takich jak Karen, Shan, Arakan, które wydają się myśleć, że są jedyną grupą etniczną żyjącą w ich państwach etnicznych

na przykład w stolicy stanu Kayar, Loikaw, tylko 30% populacji należy do grupy etnicznej Kayar
ale ci etnonacjonaliści nie myślą tak daleko

ponieważ jestem w połowie Karen, dam przykład z moimi Karenami
kiedy Birma uzyskała niepodległość, Karen „Nacjonaliści”, tacy jak San C Poe, nie zgadzają się z niepodległością, mówiąc, że ludzie nie są gotowi na niepodległość (lol na protekcjonalność; wyobraź sobie chińskiego przywódcę, który mówi, że pod rządami Japonii jest im lepiej, ponieważ Chiny wciąż są jeszcze nie rozwinięte)

a ponieważ lud Karen jest plemienny i rozprzestrzeniony w Dolnej Birmie, państwo Karen nie zostało nawet zdefiniowane, kiedy przyznano niepodległość (przodkowie niepodległości mówili: „pomyślimy o tym później)

dopiero później, gdy nacjonaliści Karen zaczęli naciskać na rząd U Nu, że obecne państwo Karen (możesz sprawdzić na google) zostało narysowane na mapie, aby dać jakąś przybliżoną „ojczyznę” dla ludu Karen

ale mieszkańcy Karen nadal mieszkają w regionie Thahnintharyi, stanie Mon, regionie delty Irrawaddy i regionie Pago



dlatego idea Narodu Karen (lub pozyskania Narodu Karen poprzez „federalizację”) jest {głupia i martwa w wodziea}

Tak, ponieważ lud Karen istnieje w całej dolnej Birmie, niektórzy nacjonaliści Karen byli zdania „pieprzyć to! Cały naród niższej Birmy Karen!!”. To dlatego CPB podtrzymuje zamiast tego model autonomii regionalnej Chin i wolę ten model od tworzenia republik federalnych, ponieważ federalizacja to tylko tworzenie maleńkich krajów w kraju, który nie rozwiązuje na przykład problemu etnicznego w nim, główni orędownicy federalizacji w Birmie w dzisiejszych czasach to Shan. Chcą mieć stan federalny Shan powołują się na historyczny status regionu Shan jako odrębnego stanu z dużą autonomią oddającego hołd Królestwu Birmy, ale powiedzmy, że mają własną republikę federalną, a nawet udaje im się wyrwać się z Birmy (ciekawostka; przynajmniej jedna dynastia „birmańskiego królestwa” jest wyłącznie ludem Szan), co się stanie? Na pewno „szowinizm birmański” może zniknąć/rozwiązać, ale jego miejsce zajmie „szowinizm Szan”… a może być jeszcze gorzej, że w stanie Szan jest więcej niż dziesiątki grup etnicznych niż tylko ludzie z Szanu, stąd federalizacja nie jest rozwiązaniem problem etniczny w naszym kraju i autonomia regionalna jest lepsza. To nowy pomysł, że nasi ludzie chcą upodobnić się do Zachodu i wdrożyć modele federalne w krajach zachodnich. To kolejna część problemu z ASSK, jest ona pod wieloma względami zwesternizowana jej dosłowną inspiracją do próby zreformowania wojska w latach 90. Była Aksamitna Rewolucja w Czechosłowacji, ponieważ jesteśmy komunistami, wiemy, że liberałowie tak bardzo to lubią cytować, jednak wcale nie jest rewolucją demokratyczną i nie powinno być szczególnie przeciwko juntie z jej zachodnimi ideami. Pojawiły się idee federalizmu Zachodu, ale w rzeczywistości powiedziałbym, że model federalny nie będzie działał dobrze dla WSZYSTKICH krajów azjatyckich (Rosja była czymś innym, nie będę o tym wspominał póki co), nawet jeśli uda nam się w jakiś sposób wdrożyć federalizm w zachodnim stylu, otrzymamy dziś coś takiego jak Indie, kraj szerzący się frakcyjnością i walkami wewnętrznymi… nie sądzę, że mają prawo do secesji, próbując stworzyć federalne państwa podmiotowe z etnicznyvh ziem. To szlachetny pomysł na papierze, ale nigdy tak naprawdę nie zadziała w praktyce, dlatego CPB nigdy go nie poparł, ale tak jak powiedziałem na początku, federalizm jest nową wielką rzeczą, więc ludzie powtarzają go, ponieważ nasi ludzie są represjonowani przez dziesięciolecia jest to naturalne dla nas do tęsknoty za czymś, co rozwiąże każdy problem, jaki mamy wtedy w naszym kraju. Demokracja (liberalna, ale nazywamy ją tutaj demokracją zachodnią, ponieważ większość ludzi nawet nie wie o liberalizmie) była gównem, ponieważ większość ludzi nie jest tak biegła w polityce dziś myślą, że demokracja i wolne wybory rozwiążą wszystkie nasze problemy teraz z naszym okresem „przechodzenia do demokracji” w ciągu ostatnich 10 lat mieliśmy takie wybory i było jasne, że to nie rozwiązuje naszego problemu. „wolne wybory” nie są lekarstwem – to wszystko, czego chcieli, więc teraz „federalizm” jest nowym lekarstwem – wszyscy ludzie tego chcą. Czym jest federalizm? Jak wygląda federalizm? Kogo to obchodzi? Federalizm rozwiąże wszystkie nasze problemy… prawda? Mogę zagwarantować, że większość ludzi w naszym kraju gada o federalizmie, samostanowieniu itp. nie ma tak naprawdę pojęcia, co te słowa mają oznaczać. Wróćmy jednak do tematu etniczności. kilka miesięcy przed zamachem Aung San wygłosił przemówienie na kongresie parlamentu Zjednoczonego Frontu, gdzie ciekawie mówił o narodach wewnątrz Birmy, ocenił je według 5 kryteriów Stalina i doszedł do wniosku, że tylko Birmańczycy i prawdopodobnie Shan można uznać za narody wewnątrz Birmy Birma Kaczin? zróżnicowane i nie mają wspólnego życia gospodarczego (co dotyczy większości mniejszości etnicznych btw) Chin? zbyt wiele plemion bez wspólnego języka. używają nawet języka birmańskiego jako lingua franca… też są ich małe liczby, nawet jeśli zgrupujemy je wszystkie razem. Kayar? zbyt małe, aby być wykonalnym państwem narodowym Kayin? brak wspólnego języka i życia gospodarczego. Birmański jako lingua franca i tak dalej, trochę generalizuję, ponieważ nie mogę wziąć książki i zacytować jej bezpośrednio tak… Widzisz, dlaczego to przemówienie nie jest tutaj tak widoczne, nawet nie wiedziałem, że istnieje, ponieważ trochę rujnuje etnonacjonalistyczne roszczenia większości etnicznych rebeliantów? Więc aby dać ci wyobrażenie o etnicznych grupach rebeliantów, zwłaszcza tych głównych, które nieuchronnie zachowują się jak mali watażkowie na swoich ziemiach, ponieważ ich podstawą jest ustanowienie własnego niezależnego państwa i ich klasowego charakteru (ich przywódców) jest drobnomieszczaństwa tak naturalnie następuje nacjonalizm mieszczański, że nie mają aspiracji do wyzwolenia całego kraju, tylko swoje ziemie, dlatego junta może nadal być u władzy, ponieważ mogą kontrolować tych buntowników zasadniczo, ponieważ nie będą wychodzić poza swoje własne „państwa”.

Jaką rolę pełnią religie w Burmie?

Buddyzm ukształtował kulturę birmańską i był świadomy przez wieki, że jeśli Europejczycy wyruszyli na krucjaty i wojny dla chrześcijaństwa, mieliśmy podobne wydarzenia, jeśli tradycyjne wartości Europy były pod wpływem chrześcijaństwa, to samo można powiedzieć o buddyzmie, ile wiesz o buddyzmie? istnieją trzy główne gałęzie buddyzmu:

-Therawada

-Mahajana

-tybetański (nie wiem jak nazwać jego rzeczywistą nazwę)

Praktyki różnią się, więc podstawową koncepcją (naprawdę ścinam tutaj zakręty) buddyzmu jest to, że nasza egzystencja cierpi, nawet gdy umrzemy, reinkarnujemy się w jednej z 31 sfer: ludzkiej, dewów, zwierząt itd. to jest samsara ofc nasz cel reinkarnacji może być pod wpływem uczynków, które zrobiłeś w twoim obecnym i przeszłym życiu, nazywa się to karmą, więc nawet jeśli uda ci się reinkarnować w dobrym życiu z powodu twoich dobrych uczynków w poprzednich wcieleniach, nadal jesteś w samsarze nadal cierpieć, więc Budda uczył swoich uczniów, aby próbowali oderwać się od tego i osiągnąć nirwanę i zakończyć swoją egzystencję (tj. cierpienie), więc jak to ma teraz wpływ na nasz kraj? cóż, podczas gdy nauki Buddy mogą być dobre, co mimowolnie spowodowało, że ludzie mogą stać się uległymi, czy twoje życie jest gówniane? cóż prawdopodobnie z powodu twojej złej karmy w poprzednim życiu inni ludzie wokół ciebie cierpią? Cóż, dla nas też ważne jest uwolnienie się od samsary, więc nie przejmuj się zbytnio sprawami doczesnymi, to jest trochę podobne do chrześcijańskiej koncepcji przebaczenia teraz, kiedy o tym myślę, żebyście mogli zobaczyć, do czego zmierzam? jednym z czynników, które umożliwiły juntie przetrwanie tak długo, jest ogólna populacja, zwłaszcza mniej wykształceni ludzie, apatyczna wobec zasady junty „no cóż, myślę, że to jest to, czym jest” teraz opowiem trochę o buddyście mnichów, odkąd buddyzm ukształtował naszą kulturę i idee w przeszłości mnisi mogą mieć pewien wpływ na klasę rządzącą w przeszłości, tak jak był słynny przypadek mnicha powstrzymującego postępowego głównego księcia przed testowaniem kopalń wodnych (wyprodukowanych w birmanie), ponieważ to zabija ryby w wodzie, chociaż kopalnie wody byłyby przydatne przeciwko Brytyjczykom, którzy używali rzeki do transportu wojsk podczas wojny i w czasach kolonialnych, buddyjskie klasztory były miejscem, w którym birmańska młodzież zdobywała tradycyjną edukację i birmańską literaturę oraz juntę… oni sami są dość przesądni, więc też dużo się modlą i utrzymują bliskie więzi z mnichami, dlatego powstanie szafranu w 2007 roku kierowane przez mnichów buddyjskich było ważne, ponieważ naprawdę wstrząsnęło juntą, jak to pokazało są mnisi, którzy nie będą już przyglądać się poczynaniom junty, ale często, mimo że ciągle mówiłem o buddyzmie, w tym kraju jest też chrześcijaństwo, islam, hinduizm, animalizm. nawrócił ich do cholery Chin, Kachin system pisma był dosłownie oparty na angielskim Karenowie są pod tym względem interesujący koleś misjonarz, który nawrócił Karenów, również dla nich stworzył system pisma, ale oparł go na birmańskim systemie pisma, naprawdę szalona, ponieważ musiał opanować zarówno Birmańczyków, jak i Karen, aby stworzyć system pisma z chrześcijaństwem szerzącym się wśród mniejszości etnicznych i junty wojskowej złożonej głównie z szowinistycznych birmańskich nacjonalistów buddyjskich, można zrozumieć, dlaczego buntownicy z mniejszości etnicznych mają tendencję do bycia lizusami wobec białych mieszkańców Zachodu.

W twojej opinii, jaka jest szansa na to, że będzie interwencja zewnętrznych sił?

Zachód? nie ze względu na odległość i koszty, mówię o interwencji wojskowej, ale będą nadal finansować grupy dysydentów, mając nadzieję, że staną się dobrymi pieskami domowymi lub czymś w końcu, jeśli kogoś nakarmisz, nawet pies będzie cię pamiętał i traktował z powrotem dobre prawo? taka jest niefortunna rzeczywistość kraje azjatyckie wciąż wywierają presję na juntę, aby powróciła do status quo, ale obecnie mieliśmy takich bandytów jak Hon Sen z Kambodży, którzy próbowali normalizować relacje z draniem junty, ale Chiny wydały dekret wcześniej w marcu lub coś o tym, w jaki sposób odpowiem, jeśli mieszkańcy Birmy zagrożą swojemu rurociągowi, co jest czymś w rodzaju nietypowego momentu. Jedną z rzeczy, które chcę, abyś dodał, było to, że CPC ma dobre relacje z NLD, partią Aung San Su Kyi. Chiński minister odwiedził nawet Birmę, aby spotkać się z ASSK zaledwie tydzień przed zamachem, aby porozmawiać o przyszłych planach, dlatego nie zgadzam się z czarno-białym BS, że zachodnie tankowce mówią „zachodnia marionetka ASSK, nacjonalista junta”, myślę, że dla Chin , patriotyczna biblioteka, taka jak ASSK, może być łatwiejsza do kontrolowania niż nieprzewidywalna izolacjonistyczna junta, och, kiedy doszło do zamachu stanu, USA wskoczyły na modę, by płacić gołosłom za Birmańczyków, dając naszym ludziom fałszywe nadzieje lol „och, siły amerykańskie nadchodzą” „QUAD naciska Chiny” „R2P! R2P!” ale nie… nic się nie stało, a ludzie mają dość USA, jedyną rzeczą, która powstrzymuje ich przed całkowitym podaniem nam środkowego palca, jest sinofobia naszych ludzi, a ponieważ USA są przeciwko Chinom… inne kraje zachodnie i UE są aktywne w potępianiu junty, prawdopodobnie próbując zrobić bank tak dużo, jak tylko mogą (dość skuteczne, ponieważ pamiętam posty na fb, takie jak mamy zamiar kupować tylko produkty z zachodu zamiast z Chin, Tajlandii itp.) ale ludzie nie zauważyli, że Japonia milczy, dlaczego? ponieważ po Chinach Japonia jest największym inwestorem w Birmie, inwestują w Birmie więcej niż w jakimkolwiek innym kraju SEA, nie wiem dlaczego, ale inwestują od czasów Ne Wina o tak… nie sądzę, żeby miała miejsce jakakolwiek interwencja wojskowa, ale bitwy o miękkie siły wspomniałem powyżej, będzie kontynuowane.

I na koniec, jakie są twoje przemyślenia na temat przyszłości Burmy?

Aby odpowiedzieć na twoje pytanie, jesteśmy w bardzo niefortunnej sytuacji. Pomyśl o tym, twoi rodzice, twoi dziadkowie dorastali i żyli i przetrwali w kraju, który był biedny i niestabilny na wsi z działalnością rebeliantów wtedy masz świecącą latarnię, figurant, który jest na czele fali zmian przyznana ASSK to wyzwolenie, a jej ideologia jest bardzo eurocentryczna, ale jest to jakościowa poprawa i miła zmiana dla ludzi po raz pierwszy od dziesięcioleci, ludzie czują, że są częścią świata, przyszłość wygląda jasno, mimo że postęp jest w oszałamiającym stanie (ponieważ wojsko wciąż ma władzę na kluczowych pozycjach), potem wszystko to nagle zakończyło się w jeden dzień, jakbyś był w jaskini, potem widzisz okno światła… idziesz w jego kierunku i. .. nagle się zamyka, rozumiesz, o co mi chodzi? Więc nic dziwnego, że wiele osób nie jest w porządku z tym wszystkim, myślę, że cały bałagan będzie trwał bez końca w najbliższej przyszłości, ponieważ ludzie nadal walczą nie tak silni jak wcześniej, ale na przykład dzisiaj w całym kraju panowała cisza. Strajk od rana do 16:00 to sukces, miasta były ciche, brak ruchu na ulicach, więc widać, że chociaż ludzie nie wychodzą aktywnie na ulice, aby walczyć, nadal mają wolę walki, a na wsi starcia między siły wojskowe i milicje/niektóre etniczne organizacje rebelianckie wciąż się rozwijają, a wojsko traci ze wszystkiego, co widzę, więc tak, junta nie zdołała ustanowić porządku i minął prawie rok, było jasne, że myślą, że mogą zrobić to samo gówno, co zrobił w 88

-pucz

-koniec aktualnego rządu (aby otworzyć drogę dla nowego)

-potem obiecaj ludziom, że w przyszłym roku lub kiedyś zorganizują demokratyczne wybory

-żart! nawet kiedy przeprowadzą wybory, unieważnią wyniki, jeśli nie poszło po ich myśli w tym zamachu stanu,

Min Aung Hlaing dosłownie próbowała zrobić to samo, aż do obiecania przeprowadzenia wyborów w przyszłym roku, tak.. widać, dlaczego ludzie znowu się na to nie nastawili, ludzie z ery 88 nadal żyją, jeśli chodzi o ingerencję zagraniczną, którą wszyscy wydają się być zajętym (przynajmniej z tego, co widziałem wcześniej) ci ludzie są o pół wieku za późno, nasz kraj nie był wolny od obcych ingerencji przed i po naszej niepodległości, ale to nie znaczy, że nie możemy nic zrobić, aby spróbować i dokonać zmiany tylko dlatego, że zagraniczni aktorzy próbują wykorzystać chaos. Powiedziałem to, ponieważ widzę w Internecie komunistów, którzy jednogłośnie mówili takie rzeczy, jak to, że nie powinni działać przeciwko swoim despotycznym rządom tylko dlatego, że usunięcie go pogorszyłoby sytuację zagranicznych imperialistów, ale to jest punkt, w którym despoci nie stają się despotami za darmo, jeśli są liderami , bez względu na to, jak bardzo jest autorytarny, robi naprawdę dobro dla swoich ludzi, wtedy ludzie nie będą mieli problemu z przywódcą i mogą nawet przejrzeć swoje błędy, upewniając się, że mogą istnieć obce siły próbujące „oszukać” ludzi, aby wystąpili przeciwko swoim przywódcom i jest to nieuniknione, ale sam mecz nie spowoduje pożaru, potrzebuje paliwa, dlatego nie lubię ludzi upraszczających upadek bloku wschodniego do „zachodniej ingerencji”, siejących niezgodę wśród ludzi, ale to w zasadzie pomija rzeczywiste problemy materialne i strukturalne wewnątrz kraje bloku wschodniego, z których pochodzisz z Polski, wiedziałbyś lepiej, więc tak, ludzie z całego kraju nie tylko wściekają się i protestują w pierwszym tygodniu po zamachu stanu t z powodu NED jakoś nie gówno, możesz znać Briana Berletica, że prowadzi kanał YT o nazwie New Atlas, który znajduje się w Tajlandii i jest kandydatem na Nathana Richa, ale broni monarchii i w zasadzie wrabia wszystkich jako „wsparty przez NED. zachodni marionetki „komuniści są przeciwko królowi? fałszywi lewicowcy”. Bo tak dosłownie powiedział, trochę denerwujące, jeśli mieszkasz w Tajlandii och, jest popularny w r/sino, ponieważ większość Chińczyków nie wie zbyt wiele o tym, co dzieje się poza ich krajem widzą kogoś „ujawniającego” NED, kochają tego gościa, ale tak naprawdę to powód, dla którego wspieramy Chiny podczas „protestów” w Hongkongu w 2019 roku, ponieważ Chiny są państwem socjalistycznym lub przynajmniej oficjalnie działają na rzecz socjalizmu, ale kiedy mówimy o nie-socjalistycznym stwierdza, że nie można po prostu ślepo popierać status quo i odrzucać każdego przeciwko status quo tylko po to, by być „antyimperialistycznym” antyimperializm nie jest porządkiem światowym ani trybem gospodarki, takim jak kapitalizm czy socjalizm. niech wszyscy despoci pozostaną (bo kto wie, ile to zajmie), dopóki imperialistyczny zachód się nie rozpadnie, ale to nie przekłada się na natychmiastowy socjalizm w tych państwach rządzonych przez despotów/dyktatorów, których ludzie w tych krajach wciąż muszą rewolucja płacowa, aby zmienić ich porządek społeczny! zasadniczo przedłużasz cierpienia mas tylko po to, by być „antyimperialistycznym” (jeśli użyjemy tej logiki, Lenin przyłączyłby się do mieńszewików, ponieważ Rosja jest w stanie wojny, a wrogowie zewnętrzni grożą rozerwaniem kraju). ma sens, aby Lenin po prostu najpierw bronił swojego kraju, prawda?
To samo dotyczy Mao z Kuomintangiem. i nie sądzę, że większość zwykłych ludzi jest wystarczająco piśmienna, by być „właściwymi antyimperialistami”, tak jak ludzie chcą po prostu porządnego życia, więc po prostu widzą „wroga”, który jest tuż przed nimi, establishment, dlatego ludzie protestowali przeciwko ich rządy w krajach socjalistycznych w latach 80-tych, ponieważ im życie się pogarsza, to wszystko, na czym im zależy, przeczytałem chińską książkę napisaną przez członków KPCh o tym, jak KPCh odniosła sukces, dosłownie zwrócili uwagę, że musimy nadać priorytet zapewnienie ludziom lepszego życia przede wszystkim myślę, że ludzie nie powinni się zbytnio przejmować tym, że Birma stanie się następną Libią, Syrią lub czymś takim przynajmniej na razie inne warunki materialne i inny kontekst historyczny moglibyśmy wygrać, ale nie będzie to natychmiastowe. Na pewno przed nami długa wyboista droga, ale w końcu zwyciężymy, to samo dotyczy całego proletariatu na całym świecie, ale pewnego dnia wygramy. Jak Polacy nad spuścizną solidarności.

Dziękuję za Twój czas. W imieniu redakcji kieruję pozdrowienia do towarzyszy birmańskich.

Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

1 Komentarz
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Karol
Karol
8 miesięcy temu

Dużo się z pierwszej części powtarza. No życzę powodzenia komunistą i oby większość tych mniejszości etnicznych się zasymilowało.