Artykuł

Na 1 Maja

Przypada dziś jedno z najważniejszych świąt w roku – Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy. Życzymy z tej okazji klasie robotniczej całego świata jak najszybszego obalenia systemu kapitalistycznego oraz GODNEGO i owocnego życia w przyszłych realiach socjalistycznych. Dzisiejszego dnia pochylić się należy nad znaczeniem i wartością najznakomitszej z ludzkich cnót, jaką jest praca oraz wkładem obchodzącego pierwszego dnia maja swe święto prostego, zwykłego człowieka w budowę naszego wspólnego domu. To też okazja aby przypomnieć istotne zagadnienia, które nosić w swym sercu powinien każdy proletariusz. A więc przypominamy o:

– hamowaniu rozwoju sił wytwórczych przez kapitalistyczne stosunki produkcji,
– podstawowym prawie ekonomicznym kapitalizmu, jakim jest maksymalizacja indywidualnego zysku kapitalisty, co odbywa się kosztem braku optymalności w  procesie wytwarzania ze społecznego punktu widzenia,
– chaotycznym charakterze produkcji w systemie burżuazyjnym,
– braku koordynacji działań pomiędzy poszczególnymi podmiotami w gospodarce kapitalistycznej, przynoszącym w skutkach niemożność skutecznej realizacji spoczywających na nich zadań,
– społecznym charakterze wytwarzania cechującym współczesna nam epokę, gdzie do racjonalnego wykorzystania posiadanych zasobów konieczne jest między innymi posiadanie zagregowanych danych z całej maszyny wytwórczej społeczeństwa…
– i niezdolności do oparcia o nie (z racji nie dysponowania nimi) produkcji przy rozdrobnionym, prywatnym kapitale,
– nieopłacalności, z punktu widzenia kapitalisty, wielkich inwestycji stanowiących czołowe źródło wzrostu gospodarczego, a więc też i ich braku w systemie, gdzie pasożyci owi są sternikami procesu produkcyjnego,
– marnotrawieniu na nieprzynoszącą społeczeństwu żadnych korzyści reklamę gigantycznych połaci funduszy,
– ignorowaniu efektów zewnętrznych przez kapitalistów,
– ogromnym balaście na drodze rozwoju rodzaju ludzkiego, jakim są patenty, licencje i know-how, które przy systemie pogoni za zyskiem nie znikną,
– produkowaniu przez burżuazję towarów z tańszych, gorszych zamienników,
– procederze postarzania produktów,
– zaborze wartości dodatkowej, odbieranej przez przedstawiciela klasy panującej każdemu robotnikowi,
– alienacji pracy,
– nadchodzących apokaliptycznych w skutkach katastrofie klimatycznej i wyczerpaniu złóż surowców naturalnych, przed czym kapitalizm nas nie uchroni,
– bezsilności gospodarki burżuazyjnej wobec zagrożeń naturalnych, co dobitnie obserwować mogliśmy w czasie pandemii COVID-19,
– szczególnej wrażliwości filigranowego kapitału prywatnego na zawirowania geopolityczne,
– niezliczonych wypadkach przy pracy i katastrofach, spowodowanych oszczędzaniem na zdrowiu i życiu pracowników (z najtragiczniejszymi przypadkami w Bhopalu i Szabharze),
– bezrobociu jako nieodłącznym elemencie świata burżuazyjnego, dla którego funkcjonowania koniecznie potrzebna jest rezerwowa armia pracy,
– ciągłych eksmisjach,
– bezdomności występującej w każdym państwie kapitalistycznym,
– bezcelowości życia w kapitalizmie, gdzie głównym mechanizmem kształtującym rzeczywistość jest praca służąca jedynie wzbogacaniu się wąskiej, łapczywej klasy pasożytniczej,
– wywalczeniu BHP i 8 godzinnego dnia pracy przez ruch robotniczy,
– nierównościach, które wraz z postępującą koncentracją kapitału wciąż narastają (np. w 2016 roku 61 najbogatszych ludzi dysponowało ilością funduszy taką jak połowa reszty świata, a w 2018 roku było to już 26 największych kapitalistów),
– koszmarze wojny, która to dla burżuazji stanowi źródło sporego zysku lub jego zabezpieczenie – dlatego też dochodzi ciągle do imperialistycznych agresji, a dla setek milionów ludzi nimi dotkniętych oznacza śmierć, kalectwo i zniszczenie,
– dziesiątkach milionów ofiar imperializmu, zabitych bombami, kulami, bronią chemiczną, załamaniem opieki zdrowotnej, głodem,
– istnieniu realnej i opartej o naukowe przesłanki, a także empirycznie potwierdzonej drogi na naprawę dramatycznego stanu rzeczy, jaki zastajemy w kapitalizmie – socjalizmu,
– rozwiązaniu przez rządy komunistyczne występujących od wieków problemów, których nie dało się rozwikłać przy systemie kapitalistycznym, takich jak analfabetyzm czy cykliczne klęski głodu,
– w zależności od danego państwa od kilka do kilkanaście razy wyższym tempie wzrostu gospodarczego w warunkach socjalistycznych,
– cudzie socjalizmu, który w 32 lata ZSRR z państwa pługów i niepiśmiennej biedoty wydźwignął do roli kraju, który dokonał czegoś co wydawało się niemożliwe– wysłał człowieka w kosmos, a Albanię uczynił ze skansenu Europy krainą, gdzie po raz pierwszy na świecie 100% ludności miało dostęp do elektryczności,
– wyprzedaży po kontrrewolucjach w państwach, które dotknęła, w tym także w Polsce narodowego majątku za bezcen, na którego to zbudowanie ciężkim trudem w czasach socjalistycznych pracowały pokolenia,
– krwi proletariackiej, jaką w walce klasowej przelano w czasie pacyfikacji robotniczych wystąpień (tak jak na przykład w Chicago w 1886 roku czy w naszej ojczyźnie w okresie sanacyjnej dyktatury) i terroru rządów burżuazyjnych (w czasie reżimów choćby Hitlera, Franco, Pinocheta, Trujilo, Czang Kaj-szeka czy Syngmana),
– pseudonaukowym charakterze oskarżeń miotanych w naukę komunistyczną i jej dorobek oraz postępującym upadku bzdur na temat Związku Radzieckiego, zarówno w środowisku akademickim jak i w mentalności ludu. 

Niech gniew mas pracujących przekuje się w czyn i raz na zawsze zniszczy przestarzały kapitalizm!  

Subscribe
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

1 Komentarz
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Pszemysław
Pszemysław
25 dni temu

Również pozdrawiam